Παρασκευή, 4 Μαΐου 2012

Ποτε έχουμε σκοπό να δράσουμε επιτέλους;


Είμαι ένοχος όπως οι περισσότεροι από εμάς για την σημερινή κατάσταση. Επέτρεψα σε ένα καρκίνωμα να γιγαντωθεί και σήμερα όχι μόνο ως χώρα, αλλά ως κουλτούρα ενός ολόκληρου λαού να βρίσκεται στην εντατική. Πρέπει να αποδείξουμε πρώτα από όλα στον ίδιο μας τον εαυτό, ότι δεν ανεχόμαστε παραπέρα αυτή την ξεφτίλα. Ήρθε η ώρα να δράσουμε!
Για δεκαετίες τα δύο κόμματα εναλλάσσονταν στην εξουσία, υποσχόμενοι έμμεσα ή άμεσα, εύκολο και άκοπο πλουτισμό. Τα κόμματα της αριστεράς με τη σειρά τους ακόμη και σήμερα αναλώνονται σε ιδεολογικές συζητήσεις θέσεων και απόψεων. Χάνουν την τρέχουσα πραγματικότητα και δείχνουν αδύναμα να σηκώσουν το οποιοδήποτε τείχος αντίστασης.

Συνένοχοι λοιπόν, οι περισσότεροι από εμάς στο διαρκές έγκλημα που συντελούνταν για όλα αυτά τα χρόνια. Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού είχε διαλέξει στρατόπεδο. Είτε δεχόταν να ζει εις βάρος των υπολοίπων καταλαμβάνοντας άλλη μια θέση στο ήδη υπερτροφικο δημόσιο, είτε ελπίζοντας για μια θεσούλα συνέχιζε να ψηφίζει φρούδες πολιτικές. Από την άλλη πλευρά οι "αριστεροί"να αμπελοφιλοσοφούν περί αλλαγων που πότε δεν τόλμησαν να κάνουν. Αρνητές των παντων, "αριστεροί" του χαβαλέ.

Φταίμε λοιπόν γιατι όσοι δεν μπήκαν στο δημόσιο συνέχιζαν να το ονειρεύονται και αρκετοί από αυτούς που επιχειρούσαν στον ιδιωτικό τομέα το εκαναν χωρίς ίχνος ευθύνης για το κοινωνικό σύνολο. Σχεδόν μια ευκαιριακή αντίληψη διακατείχε τους περισσότερους. Πότε αναπτύσσοντας ιδιαίτερους δεσμούς με κομματικούς παράγοντες που θα τους έδιναν την ανάλογη εύνοια και άλλοτε με τόνους ωχαδελφισμού αποβλέποντας μόνο στο γρήγορο κέρδος. Ε όχι δεν είναι αυτός ο Ελληνας. Επί σειρά ετών ακούσαμε και ζήσαμε αλήθειες και ψέμματα. Ευχαριστώ για τις αλήθειες, τα ψέμματα όμως δεν τα συγχωρώ άλλο.

Ευχαριστώ τον Κωνσταντίνο Καραμανλή για τον εκδημοκρατισμό της χώρας και για την ένταξη μας στην Ε.Ο.Κ. δεν μας έμαθε όμως πως να έχουμε πολιτικό πολιτισμό στην σύγχρονη δημοκρατία μας και πως να είμαστε δυτικοί. Ευχαριστώ τον Ανδρέα Παπανδρέου που με την πολιτική του δημιούργησε τη μεσαία τάξη στην Ελλάδα, ξέχασε όμως να πει ότι πέρα από δικαιώματα ο κυρίαρχος λαός έχει και υποχρεώσεις. Ευχαριστώ τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη για όλες τις αλλαγές που - τουλάχιστον - επιχείρησε να κάνει στην χώρα ώστε να αλλάξει σελίδα και να προχωρήσει μπροστά. Δεν συγχωρώ όμως την πολιτική κυκλοθυμία που τον διακατείχε. Από την μια ένας πολιτικός γίγαντας που τα έβαζε με το κατεστημένο και από την άλλη ένας νάνος του κοινοβουλευτισμού με χτυπήματα κάτω από το τραπέζι στους πολιτικούς του αντιπάλους. Ευχαριστώ τον Κώστα Σημίτη για την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, την Ο.Ν.Ε. και τα δεκάδες έργα , αλλά δεν μπορώ να συγχωρέσω την αδυναμία των ελεγκτικών μηχανισμών του τόσο στο Χρηματιστήριο, όσο και στις αγροτικές επιδοτήσεις. Ευχαριστώ και τον Κώστα Καραμανλή για τα έργα που άφησε πίσω του και για τους καλύτερους Ολυμπιακούς Αγώνες. Δεν μπορώ όμως να ξεχάσω τα δεκάδες σκάνδαλα.

Από την δεκαετία του 80, την δεκαετία της υπερβολής, τα χρόνια που ο λαός πήρε ρόλους περάσαμε στην δεκαετία του 90 που σημαία των νεοελλήνων έγινε το γρήγορο κέρδος και η επιδειξιμανία Από εκεί και πέρα όλα γίνονταν σαν να μην θέλαμε να καταλάβουμε πως θα καταλήγαμε στην σημερινή κατάσταση.

Είχαμε γίνει εύκολη λεία για τον καθένα με αποτέλεσμα σήμερα να έχουμε μνημονιακή κυβέρνηση και τροίκα. Μια τροίκα που δεν αντιλαμβάνεται πως η λιτότητα από μόνη της δεν θα φέρει την ανάπτυξη. Και μια κυβέρνηση που δεν τολμάει να τα βάλει με συντεχνίες.

Πρέπει να δράσουμε εαν αντιλαμβανόμαστε όλα τα παραπάνω! Διαφορετικά έχει ακόμη πιο κάτω!

Το κράτος μέσα σε όλες αυτές τις δεκαετίες έχει υπερογκωθεί και έχει αναπτυχθεί σε λάθος βάσεις. Ήρθε η ώρα να σκοτώσουμε αυτό το τέρας που ζει εις βάρος όλων μας.

Θέλω ένα κράτος μικρό και ευέλικτο και όχι απλά περιορισμένο χωρίς καμία συμμετοχή. Θέλω να παρεμβαίνει όταν απαιτείται χωρίς να απορυθμίζει την αγορά, αλλά να συμβάλει στην ανάπτυξη της.

Θέλω η ευέλικτες σχέσεις εργασίας να δημιουργήσουν νέες θέσεις και καλύτερες συνθήκες για όλους τους εμπλεκόμενους και τα συμφέροντα τους. Εργαζόμενους και επιχειρηματίες.

Με απλά λόγια, ο όρος «ευέλικτό» να μην σημαίνει εργαζόμενος-λάστιχο, ανάλογα με τις ανάγκες του επιχειρηματία, αλλά και ούτε επιχειρηματίας – έρμαιο στους «εργατοπατέρες».

Έτσι μόνο θα δούμε αληθινή ανάπτυξη , θα δούμε νέες θέσεις εργασίας, αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις. Θέλω ακόμη, η παιδεία να έχει μακροπρόθεσμη προοπτική και να μην είναι σχέδιο τετραετίας του εκάστοτε υπουργού. Θέλω μια παιδεία αποκομμένη από κόμματα.

'Ήρθε η ώρα να συνειδητοποιήσουμε πως και οι μετανάστες είναι άνθρωποι. Πως οι τιμές προϊόντων και υπηρεσιών μπορούν να μειωθούν εάν στα πλαίσια της ανάπτυξης καταργηθούν οι ασφαλιστικές εισφορές.

Δεν αντέχει άλλο αυτός ο τόπος ακυβερνησία και άτολμους. Ας γίνουμε δυσάρεστοι και ας δούμε την αλήθεια κατάματα. Να φωνάξουμε πως θέλουμε αλλαγή. Αρκετά χρόνια παριστάναμε τους αρχοντοχωριάτες. Ημιμάθεια και Cayenne. Μόνο αυτό μας ένοιαζε. Φιγούρα και ξερό ψωμί! Τέλος.

Ας γίνουμε Ευρωπαίοι περήφανοι Έλληνες. Με παιδεία και πολιτισμό, με δουλειά και ανάπτυξη.

Υπάρχουν πολιτικοί που φώναξαν για όλα αυτά χρόνια τώρα. Ο Στέφανος Μάνος είναι ένας από αυτούς. Και σήμερα αναρωτιέται, "Αν τα νέα φορολογικά μέτρα τα οποία μετατέθηκαν για μετά τις εκλογές -τον Ιούνιο- προκαλέσουν έκρηξη, θα φταίνε εκείνοι που εκρήγνυνται ή εκείνοι που προκάλεσαν αυτές τις συνθήκες;».

Συνεχίζει την δράση του και παραμένει σταθερός στις απόψεις του. Εμείς πότε έχουμε σκοπό να δράσουμε επιτέλους;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Badge