Τις πταίει;

Ας μιλήσουμε με αριθμούς:

Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή : Η αλήθεια είναι πως παρέλαβε από την Χούντα χρέος ίσο με 24% συν τα χρέη των διάφορων δημόσιων οργανισμών. Δεν υπήρχε τράπεζα που θα δάνειζε εύκολα μια δικτατορική κυβέρνηση.

Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου: Καλά έκανε ο Ανδρέας και δημιούργησε μεσαία τάξη στην Ελλάδα, αλλά ξέχασε να τους πει εκτός από δικαιώματα έχουν και υποχρεώσεις. Πάνω στον συγκεκριμένο πολιτικό πολιτισμό βασίστηκε και πήρε μορφή ο σύγχρονος «Ελληνάρας». Τα χρόνια της διακυβέρνησής του, το χρέος εκτινάχθηκε, διότι διπλασιάστηκαν οι δημόσιοι υπάλληλοι, υπεραυξήθηκαν οι μισθοί τους, σπαταλήθηκαν χρήματα από τους αγροτικούς συνεταιρισμούς και φυσικά κρατικοποιήθηκαν χρεοκοπημένες επιχειρήσεις,

Κυβέρνηση Μητσοτάκη : Δεν δύναται μια κυβέρνηση να έχει πρωτογενές πλεόνασμα για δυο χρόνια και ύστερα να παρουσιάζει αύξηση του δημόσιου χρέους. Το δημόσιο χρέος αυξάνεται πλασματικά όταν σε ένα προϋπολογισμό προσμετρούνται οι κρατικές εγγυήσεις των ΔΕΚΟ. Και αυτό ακριβώς έγινε με την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Επιπλέον παρά τις αξιόλογες προσπάθειες του Στέφανου Μάνου και ορισμένων άλλων, το πελατειακό κράτος, οι συντεχνίες και ο ανοιχτός πόλεμος στον ίδιο τον Μητσοτάκη δεν επέτρεψαν να ολοκληρώσει το έργο του.

Κυβέρνηση Σημίτη : Από το 2001 και μετά έχει συνεχώς πρωτογενές πλεόνασμα, ενώ παράλληλα επί των ημερών του χρηματοδοτούνται από τα πιο μεγάλα δημόσια έργα (pseudokeynesianism). Για να υπάρχει λοιπόν, η επιθυμητή σύγκλιση με τους όρους της Ευρωζώνης, ώστε να μπει η χώρα στην Ο.Ν..Ε., η πολιτική Σημίτη με το creative accounting κεφαλαιοποιεί «τρύπες» και δημιουργεί ψευδώς (αλλά νομίμως) μια καλύτερη εικόνα της οικονομίας.

Κυβέρνηση Κώστα Α. Καραμανλή : Με «ήπια προσαρμογή» εκτόξευσε το χρέος, αφού στην ουσία αύξησε το Κράτος ακόμη περισσότερο. Μισθοί και επιχορηγήσεις για όλα τα γαλάζια παιδιά έφτασαν το δημόσιο χρέος στο 123%

Κυβέρνηση Γιώργου Α. Παπανδρέου : Βρέθηκε εντελώς απροετοίμαστη μπροστά στο βαρύ φορτίο που αποφάσισε να επωμιστεί. Είχε μειωμένα αντανακλαστικά με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος που κατέστησε το δημόσιο χρέος μη βιώσιμο.

Η πολιτική εκτροπή του νεοέλληνα αντικατοπτρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην πολιτισμική του παρακμή. Με φορολογικό σύστημα που ευνοεί την φοροδιαφυγή και με ένα κρατικά ελεγχόμενο τραπεζικό σύστημα, μέσα σε 30 χρόνια έχει μετατρέψει ένα αναποτελεσματικό σύστημα σε σύστημα εξουσίας και την ίδια στιγμή ο ίδιος έχει μετουσιωθεί σε επηρμένο αρχοντοχωριάτη.

Κουλούρης εναντίον Παπουτσή.

«Ο Γιωργάκης, οι Παπουτσήδες και η παρέα τους έφτασαν εκεί τη χώρα» δήλωσε ο πρώην υπουργός και χαρακτήρισε «κομπλεξικό» τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη. Έξω φρενών με τον πρώην σύντροφο του ο Κίμων Κουλούρης επειδή έδωσε συγχαρητήρια στους ειδικούς φρουρούς για την στάση που επέδειξαν στο περιστατικό.

Ο πρώην υπουργός υποστήριξε πως η στάση που κρατούν απέναντι του ορισμένα ΜΜΕ οφείλεται στην ρήξη του στο παρελθόν με τον Γιώργο Παπανδρέου. Μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 επιτέθηκε προσωπικά στον υπουργό Προστασίας του Πολίτη.

Νωρίτερα σε δήλωση του στο Mega χαρακτήρισε «κομπλεξικό» και «αγνώμονα» τον Χρήστο Παπουτσή, καθώς, όπως είπε, ήταν εκείνος που γνώρισε τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη στον Ανδρέα Παπανδρέου.

real

Στο τέρμα του «αυτονόητου ευρωπαϊσμού» .

Γιώργος Παγουλάτος

Δείτε το κλίμα. Στην καταθλιπτική αυτή περίοδο, η εξωστρέφεια θεωρείται κατάρα, ο πολιτικός επαρχιωτισμός αρετή. Ο πρωθυπουργός λοιδορείται επειδή ταξιδεύει στο εξωτερικό, ενώ κανείς δεν θα ενοχλείτο αν περιόδευε στις καφετέριες της χώρας σφίγγοντας χέρια οπαδών και τσιμπώντας νεανικά μάγουλα. Οι ίδιοι που αποτάσσονται το Μνημόνιο, διότι μας το επέβαλε η τρόικα, παραδέχονται ότι, χωρίς τον εξωτερικό περιορισμό, το πολιτικό μας σύστημα θα ήταν αδύνατο να σώσει τη χώρα από τη χρεοκοπία στην οποία το ίδιο την έριξε.

Κοιτάξτε γύρω σας στο ετερόκλητο στρατόπεδο της «αντιμνημονιακής» αντίστασης: πίσω από τα κροκοδείλια δάκρυα των επιτήδειων πολιτευτών για το (αληθινό) δράμα των ανθρώπων που χάνουν τη δουλειά τους, κρύβεται η ψυχρή αποφασιστικότητα να μην αλλάξει τίποτα στους τρόπους με τους οποίους το βαθύ ελληνικό κομματικό κράτος έχει μάθει «να κάνει τις δουλειές του» κοροϊδεύοντας τους ξένους. Ο πολιτικός επαρχιωτισμός αδυνατεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά τη διεθνή διάσταση, αδυνατεί να σχετιστεί με τους «ξένους» με όρους ισοτιμίας και αμοιβαία επωφελούς συνεργασίας. Αδυνατεί να συμπήξει δυναμικές συμμαχίες διάρκειας, αφού αντιλαμβάνεται το διεθνές περιβάλλον μέσα από ένα διανοητικό σχήμα μηδενικού αθροίσματος: εκμετάλλευση-υποτέλεια-τακτικισμός-εξαπάτηση.

Τώρα όμως η εσωστρέφεια ανοίγει ένα βαθύτερο ρήγμα. Ποιο είναι αυτό; Τα τελευταία 30 χρόνια η πορεία μας στην Ευρώπη οδηγείτο από έναν «ευρωπαϊσμό του αυτονόητου». Τα πλεονεκτήματα της ευρωπαϊκής επιλογής ήταν τόσο προφανή, ώστε να συνιστά περίπου μονόδρομο. Λίγο ο Ψυχρός Πόλεμος και η ανάγκη να ανήκουμε «στη Δύση», ύστερα το ’80 και ’90, ο πακτωλός των κοινοτικών εισροών που μετέπεισαν και τους πιο δύσπιστους, έπειτα η ευφορία του 2000, το ισχυρό ευρώ, το φτηνό χρήμα στη ζώνη της αέναης σταθερότητας. Μέχρι που ενέσκηψε το 2010 και μας έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι.

Η πορεία μας στην Ευρώπη δεν είναι πια η γραμμική πορεία προς την ευημερία που γνωρίσαμε. Υφεση και ανεργία μειώνουν διεθνώς την όρεξη για ολοκλήρωση, ενθαρρύνουν την ενδοσκόπηση. Οι επόμενες δημοσιονομικές προοπτικές 2013-20 θα είναι φειδωλές, οι κοινοτικές εισροές συρρικνώνονται. Ολα δείχνουν ότι η Ευρωζώνη βαδίζει σε αυστηρότερη αντιμετώπιση των οικονομιών με μεγάλο δημόσιο χρέος (καιρός ήταν), που σημαίνει ότι το πλαίσιο εις βάρος μας θα είναι περιοριστικό για πολλά χρόνια.

Η εγχώρια συγκυρία δεν βοηθά, αλλά και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ενωση φεύγει από το απυρόβλητο. Η ενιαία αγορά κατηγορείται ότι άφησε τον Βορρά με πλεονάσματα και τον Νότο με μόνιμα ελλείμματα δίχως αντίστοιχες πολιτικές εξισορρόπησης. Στο ευρώ χρεώνεται η απώλεια κρίσιμων εργαλείων (νομισματική και εν μέρει δημοσιονομική πολιτική) χωρίς να αναπληρωθούν επαρκώς σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η Ευρώπη στηλιτεύεται ότι συνέβαλε στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική αταξία που οδήγησε στο μεγαλύτερο κραχ μετά το 1929 και στη μεγαλύτερη ύφεση μετά τη δεκαετία του ’30. Και τώρα οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις απαντούν στην κρίση με ομοβροντία υφεσιακών προγραμμάτων, χωρίς έστω κάποιο αντισταθμιστικό πρόγραμμα μαζικών πανευρωπαϊκών επενδύσεων. Η ενιαία αγορά και το ευρώ δεν είναι η Γη της Επαγγελίας που κάποιοι είχαν ελπίσει.

Ολα αυτά είναι τμήμα μιας «εσωτερικής» ευρωπαϊκής κριτικής που στα ευρωπαϊκά συμφραζόμενα απαντάται με φυγή προς τα εμπρός, με στενότερη, βαθύτερη ολοκλήρωση. Δεν συνιστούν λόγους άρνησης της Ευρώπης, αλλά αντίθετα, εφαλτήριο για περισσότερη Ευρώπη, με πολιτικό πρόσημο, χωρίς ψευδαισθήσεις. Πόσο έτοιμες είναι οι ηγεσίες μας να μιλήσουν τη γλώσσα του κριτικού μεταρρυθμιστικού ευρωπαϊσμού, αντί να αναζητούν θαλπωρή στο αιώνιο αφήγημα της εθνικής μας θυματοποίησης από τους ξένους;

Τα επιχειρήματα της Ευρώπης είναι πια λιγότερο προφανή. Εξακολουθούν να υπερέχουν συντριπτικά, αλλά χρειάζονται πολιτικούς φορείς να τα αρθρώνουν, να τα εξηγούν, να τα υπερασπίζονται. Εφεξής θα χρειάζονται μάχες ιδεών για να κρατήσουμε την κοινωνία μας προσανατολισμένη προς την Ευρώπη. Εχουμε αυτές τις ηγεσίες;

Αν ο «ευρωπαϊσμός του αυτονόητου» τελειώσει, το κενό θα είναι δυσαναπλήρωτο. Η αυτόματη πρόσδεση στις επιλογές της Ευρώπης έδινε στην κοινωνία μας μια ξεκάθαρη κατεύθυνση. Δεν άφηνε τα πάντα έρμαια στο πεδίο της άναρχης αμφισβήτησης, του αντιδυτικού ανορθολογισμού, του εθνικολαϊκισμού, της μεταμοντέρνας αποδόμησης, του anything goes. Για μια κοινωνία με τα υπαρξιακά διλήμματα και τις βιωματικές αποσκευές της ελληνικής, η Ευρώπη ήταν πάντα ένας πλοηγός σταθερότητας, ένα έμπειρο χέρι που θα κρατούσε τη χώρα σε σίγουρη ρότα την ώρα που οι νεόκοποι γαλαζοπράσινοι κυβερνήτες θα πάλευαν μεταξύ τους για το τιμόνι. Τι θα συγκρατήσει τη στρατηγική δέσμευση της χώρας στην Ευρώπη όταν η Ευρώπη θα γίνεται όλο και λιγότερο ελκυστική; Πώς θα αντισταθεί η κοινή γνώμη στους γυρολόγους ενός ψευτο-ρεαλισμού που βλέπει την Ελλάδα όχι σαν δεσμευμένο Ευρωπαίο που προωθεί τα εθνικά του συμφέροντα με πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, αλλά σαν ένα είδος Μεσανατολίτη οπορτουνιστή, απελεύθερου από ευρωπαϊκές υποχρεώσεις, προς αναζήτηση ευκαιριακών συντρόφων; Πόσο, χωρίς το σταθεροποιητικό χέρι της Ευρώπης, θα αποφύγουμε τους καθ’ ημάς «σκληρούς», που θεωρούν ότι κατοικούμε σε έναν χομπσιανό πλανήτη και άρα πρέπει να γίνουμε ένα κατά φαντασίαν Ισραήλ, σε πόλεμο εναντίον όλων, γιατί «μόνον έτσι θα μας σεβαστούν», πριν καταλήξουμε, πραγματικά επιβεβαιώνοντας τον Hobbes, σε μια κατάσταση «μοναχική, φτωχή, οδυνηρή, κτηνώδη και σύντομη»;

Τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα θα πρέπει να διατηρήσει την όρεξή της για την Ευρώπη, ιδίως όσο η Ευρώπη θα χάνει την όρεξή της για την Ελλάδα.

e-rooster

Για δες σύμβουλο που βρήκαν στον Γιώργο.

H επιλογή του κ. Χασαπόπουλου ανακαλεί στις μνήμες όλων την αντίστοιχη απόφαση τοποθέτησης στον ΕΟΤ πριν από 25 χρόνια του νεαρού τότε κ. Γιώργου Τρεπεκλή, ο οποίος, καθ’ υπόδειξιν της κυρίας Μαργαρίτας Παπανδρέου, είχε γίνει γενικός γραμματέας. Οι ομοιότητες όμως Τρεπεκλή - Χασαπόπουλου δεν σταματούν εδώ.

Κι αυτό διότι, όπως είχε συμβεί το 1985, και σήμερα ο νέος «ειδικός σύμβουλος», όπως αποκαλύπτει το «ΘΕΜΑ», δεν έχει εκπληρώσει καν τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Το ίδιο και στην περίπτωση Τρεπεκλή, όπου λέγεται ότι ο αείμνηστος Γιάννης Αλευράς είπε τότε στον Ανδρέα: «Την πατήσαμε.

Ο Γιώργος δεν έχει πάει Στρατό». Ετσι οι Ενοπλες Δυνάμεις κέρδισαν μέσα από τα χέρια του τουρισμού ένα άξιο τέκνο της πατρίδος, λίγο πριν αυτό φυσικά προχωρήσει στις χρυσοφόρες business του C4I μέσω της εταιρείας του SAIC. Βέβαια πιο μπροστά ο Τύπος της εποχής είχε βουίξει για το πώς είναι δυνατόν ένας 25χρονος να παίρνει θέση σε έναν τόσο καίριο οργανισμό. Κάτι αντίστοιχο, λοιπόν, συμβαίνει και σήμερα. Αυτός που θα μας βγάλει από την κρίση Ειδικότερα, σύμφωνα με έγγραφα που παρουσιάζουμε, ο πρώτος εκ των 20 νέων συμβούλων του πρωθυπουργού, ο κ. Χασαπόπουλος, μόλις πέρυσι πήρε την άδεια του επαγγελματία δικηγόρου! Για την ακρίβεια, στις 21/7/2009. Ο τελευταίος μέχρι και πέρυσι ήταν ασκούμενος δικηγόρος στο γραφείο των κυρίων Δελλή - Γιαννακόπουλου στην οδό Ομήρου 50, όπου μάθαινε τα βασικά της δικηγορίας. Δώδεκα μήνες μετά, έφτασε στο σημείο να αναλαμβάνει καθήκοντα συνεργάτη του πρωθυπουργού! Ή, πιο σωστά, όπως με στόμφο τόνισε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Γιώργος Πεταλωτής για το θέμα των είκοσι νέων συμβούλων, θα «βοηθήσει για να βγούμε από την κρίση και να στηρίξει τις αλλαγές στο Μαξίμου»!

Η πλήρης δήλωση μάλιστα του εκπροσώπου δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. «Στις δύσκολες στιγμές που περνάμε, η χώρα χρειάζεται να στελεχωθεί με εκείνο το προσωπικό ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε τα μεγάλα άλματα και να βγούμε από την κρίση». «Εκείνο το προσωπικό», λοιπόν, είναι ένας 25χρονος δικηγόρος με προϋπηρεσία μόλις ενός έτους, χωρίς μεταπτυχιακό (μόλις αυτές τις ημέρες βρίσκεται στο Λονδίνο για να κανονίσει τις σπουδές του, όπως μας είπε η αδελφή του), ο οποίος δεν έχει καν εκπληρώσει τη βασική υποχρέωση κάθε Ελληνα νέου: να υπηρετήσει την πατρίδα του ως στρατιώτης. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό στρατολογικής του κατάστασης, ο κ. Χασαπόπουλος έχει πάρει «απαλλαγή λόγω σπουδών» μέχρι τις 31/12/2012. Αραγε, είναι ηθικό και νόμιμο ένας άνδρας που χρησιμοποιεί ως πρόσχημα τις σπουδές να απαλλάσσεται από τον Στρατό, την ίδια στιγμή να στερεί μια θέση εργασίας -και μάλι- στα ειδικού συμβούλου- από κάποιον άλλο με περισσότερα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα; Να συμπληρώσουμε ότι στις δηλώσεις του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τόνιζε:«Θα δημοσιευτούν στο Διαδίκτυο πληροφορίες για όσους εργάζονται στο πρωθυπουργικό γραφείο».

Χαρακτηριστικό του τρόπου με τον οποίο έγιναν οι πρωθυπουργικές επιλογές είναι το γεγονός ότι μέχρι το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής και παρά τις συνεχείς μας οχλήσεις, κανείς αρμόδιος δεν γνώριζε ποιος ήταν ο κ. Χασαπόπουλος, ποιες ειδικές δεξιότητες τον οδήγησαν στο Μαξίμου και φυσικά εάν θα υπάρξει πλήρης δημοσιοποίηση (όπως έταξε ο κ. Πεταλωτής) των βιογραφικών των νέων συμβούλων. Ολα τα παραπάνω σαφώς δημιουργούν ερωτήματα για το κατά πόσο υπήρξε προσπάθεια συγκάλυψης των επιλογών στα πρόσωπα τα οποία εκθέτουν τον πρωθυπουργό.

protothema

Άγγελος Χασαπόπουλος: 25χρονος σύμβουλος.

Ποιος ο Άγγελος Χασαπόπουλος, νέος σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου, που προσελήφθη χωρίς εκπληρωμένες στρατιωτικές υποχρεώσεις, μεταπτυχιακές σπουδές και εργασιακή εμπειρία; Το βιογραφικό του Άγγελου Χασαπόπουλου. Σε δύσκολη θέση φέρνει τον Γιώργο Παπανδρέου το Πρώτο Θέμα, που αποκαλύπτει ότι ο νεοπροσληφθείς σύμβουλος του Παπανδρέου, Αγγελος Χασαπόπουλος, είναι μόλις 25 χρονών χωρίς σημαντική εργασιακή εμπειρία. Με τίτλο «Για δες σύμβουλο που βρήκαν στον Γιώργο», το Πρώτο Θέμα σημειώνει ότι ο Άγγελος Χασαπόπουλος είναι «η πρώτη επιλογή» του πρωθυπουργού και δημοσιεύει φωτογραφία του νεαρού δικηγόρου σε αλογάκι λούνα-παρκ.

Ο Άγγελος Χασαπόπουλος έχει σπουδάσει νομική, αλλά είναι ένας άπειρος δικηγόρος, καθώς στο βιογραφικό του υπάρχει εμπειρία ενός μόνο έτους. Σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα, ο Άγγελος Χασαπόπουλος δεν έχει ολοκληρώσει ούτε το μεταπτυχιακό του. Αυτό όμως δεν στάθηκε εμπόδιο στην πρόσληψη του ως ειδικού συμβούλου του πρωθυπουργού.

Ο Άγγελος Χασαπόπουλος δεν έχει επίσης υπηρετήσει ακόμη στο στρατό. Συγκεκριμένα, ο Άγγελος Χασαπόπουλος φέρεται να μην διέκοψε την αναβολή των στρατιωτικών του υποχρεώσεων μετά την αποφοίτηση του από τη νομική, όπως ορίζει ο νόμος. Και ανυπότακτος και ειδικός σύμβουλος του πρωθυπουγού, δηλαδή.

O 25χρονος Άγγελος Χασαπόπουλος γνωρίστηκε με τον Γιώργο Παπανδρέου στον ιστιοπλοϊκό όμιλο Πειραιά. Η γνωριμία Χασαπόπουλου-Παπανδρέου θυμίζει σε πολλά σημεία την γνωριμία του πρωθυπουργού με την Τίνα Μπιρμπίλη στο γυμναστήριο. Ο Άγγελος Χασαπόπουλος, τέλος, είναι από την Αχαΐα και δεν έχει καμία σχέση με τον δημοσιογράφο του MEGA, Ιορδάνη Χασαπόπουλο, ο οποίος είναι από την Ξάνθη.

Σύμφωνα με το ΦΕΚ που δημοσιεύτηκε, οι υπόλοιποι νέοι σύμβουλοι στο Γραφείο του Πρωθυπουργού είναι οι: Tommaso Padoa Schioppa, πρώην Υπουργός Οικονομίας της Ιταλίας, καθήκοντα συμβούλου επί μακροοικονομικών, χρηματοοικονομικών και τραπεζικών θεμάτων, Ήβη Κυριαζοπούλου, σε θέση μετακλητού υπαλλήλου στο Οικονομικό Γραφείο, Ελένη Φίλη, σε θέση μετακλητού υπαλλήλου στο Οικονομικό Γραφείο, Ιωάννα Σαλαμάνου, σε θέση μετακλητού υπαλλήλου στο Γραφείο Οργάνωσης και Διοίκησης, Ιωάννα Κοτσιώνη, σε θέση Ειδικού Συνεργάτη στο Γραφείο Σχεδιασμού Στρατηγικής, και Νίκη Τηλιακού, σε θέση Ειδικού Συμβούλου στο Γραφείο Οργάνωσης και Διοίκησης.

Το περιβάλλον του Γιώργου Παπανδρέου διαρρέει οτι ο πρωθυπουργός έχει δικαίωμα να επιλέγει τους συνεργάτες του με κριτήρια που ο ίδιος ορίζει. Ωστόσο, με δεδομένη την οικονομική κρίση και την ανεργία νέων με λαμπρά προσόντα, η πρόσληψη του άπειρου Άγγελου Χασαπόπουλου δεν μπορεί παρά να προκαλεί το κοινό αίσθημα δικαιοσύνης.

fimes

Προς Πρωθυπουργό της Ελλάδας ΜΑΣ.

Κύριε Πρωθυπουργέ και λοιποί υπουργοί. Καλό το κείμενο του μηνύματος που ανεβάσατε στην ιστοσελίδα της κυβέρνησης αλλά ΟΧΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ...

Να τα γράψετε αυτά και να τα δώσετε να τα διαβάσουν η τρόικα και οι υπόλοιποι ΧΑΖΟΕΥΡΩΠΑΙΟΙ.

ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ της φτώχειας και της ανοχής πλέον.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που σουλατσάρουν από τη μια μεριά της μέχρι την άλλη λαθρομετανάστες με φαλτσέτες και όπλα.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ της πρέζας και των ναρκωτικών που εισάγεται κλείνοντας τα μάτια.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που αλωνίζει στο Αιγαίο ο τούρκος καμαρωτός.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που απαγορεύεται να πεις ότι είσαι ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ γιατί θα γελάνε μαζί σου.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που σε λίγο θα χάσει το ΣΤΑΥΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΜΒΟΛΟ.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που ο συνταξιούχος δεν έχει σύνταξη. ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που ο νέος δεν έχει μέλλον.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που ο εργαζόμενος ζει με το ΦΟΒΟ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που ο ασθενής πεθαίνει γιατί δεν έχει φακελάκι.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που αντί να πάμε SUPER MARKET ψωνίζουμε πλέον από τους κάδους σκουπιδιών.

ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ. ΑΠΟ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΓΡΑΨΕΣ ΚΡΑΤΑΩ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΟΥ ΠΡΟΤΑΣΗ. "ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΑΡΧΗ". ΟΠΩΣ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΟΥ κ.ΓΕΩΡΓΙΕ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΩ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΧΑΣΕΙΣ.

tro-ma-ktiko