Φαινόμενο Dr. Jekyll and Mr. Hyde.

Ζούμε μια περίοδο κρίσης και παραμορφωτικών κατόπτρων όπου ο καθένας δημιουργεί μια πολιτική κίνηση. Μοιάζει λοιπόν, ως επιτακτική ανάγκη, εξαιτίας των καιρών να υπάρξουν ρεύματα και προσπάθειες ανασυγκρότησης. Κάποιες πιθανόν να ευοδώσουν και να αποτελέσουν την απαρχή μεγάλων αλλαγών και εξελίξεων. Κάποιες πάλι πιθανόν να αποτελέσουν μόνο το τελευταίο κρησφύγετο των ανθρώπων εκείνων που κινήθηκαν στο κέντρο του πυρήνα των σχέσεων με την διαπλοκή. Για να περιχαρακωθούν τα όρια των πολιτικών σχημάτων που θα δημιουργηθούν πιθανόν να υπάρξουν και αλλοιώσεις εννοιών και συμβόλων με σκοπό να φέρουν στα μέτρα τους έννοιες και κατακτήσεις.

Αν εξετάσουμε την σύγχρονη πολιτική ιστορία θα δούμε ότι δεν είναι πρωτοφανές φαινόμενο. Η μεταπολίτευση γέννησε πολιτικά σχήματα «τζεκυλ και χαιντ» που πρωταγωνίστησαν επί σειρά δεκαετιών στην πολιτική ζωή του τόπου. Παράδειγμα το ΠαΣοΚ του Ανδρέα που τότε δήλωνε πως, «Πρέπει να θέσουμε τέρμα στην εξάρτηση από το Πεντάγωνο των HΠA και από το NATΟ» κατέληξε να έχει ηγέτη τον Ε. Βενιζέλο και να συγκυβερνά με την νεολαϊκή δεξιά του Α. Σαμαρά εξυπηρετώντας τις επιταγές τις «γερμανικής» Ε.Ε.. Η απάντηση στο ερώτημα πως πήρε τέτοια τροπή το σοσιαλιστικό ΠαΣοΚ είναι απλή. Ο Ανδρέας κυβέρνησε δημιουργώντας μεν μεσαία τάξη, αλλά ταυτόχρονα έθετε την βάση για γενιές υπερχρεωμένων νοικοκυριών. Χρησιμοποίησε τα Μ.Ο.Π. και το Α΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης για να δημιουργήσει μια πρόσκαιρη και εικονική ευμάρεια, αλλά την ίδια στιγμή ξεκλήριζε την πραγματική αγορά. Και αυτό γινόταν γιατί ο «σοσιαλιστικός αλτρουισμός» έβαλε την χώρα σε ένα φαύλο κύκλο δανεισμού. Τα πρώτα δάνεια δεν μπορούσαν να ξεπληρωθούν από τους φόρους μιας και η χώρα των υπεράριθμων δημοσίων υπαλλήλων και της γραφειοκρατίας είχε αποβιομηχανοποιηθεί ολοκληρωτικά. Οι τόκοι των δανείων δεν μπορούσαν να εξυπηρετηθούν με αποτέλεσμα να σέρνεται η χώρα σε επαναδανεισμό. Η πολιτική σημαία του κινήματος, «Εθνική Ανεξαρτησία-Λαϊκή Κυριαρχία-Κοινωνική Απελευθέρωση» τελικά αποτέλεσε την λεοντή του κρατισμού και των πελατειακών σχέσεων. Στο μεγαλύτερο σύνολο του το κίνημα κατέληξε να αποτελεί το σπίτι κάθε άεργου τυχοδιώκτη που αναζητούσε την εύκολη λύση. Οι εξαιρέσεις ελάχιστες που επιβεβαιώνουν τον κανόνα, ορισμένων ρομαντικών και πραγματικών αγωνιστών και ιδεολόγων.

Στον ίδιο παρανομαστή κινήθηκε και η «φιλελεύθερη» - λαϊκή – κεντροδεξιά παράταξη της Νέας Δημοκρατίας. Όπως προσδιόρισε ο ιδρυτής της, Κωνσταντίνος Καραμανλής, το ιδεολογικό στίγμα του κόμματος στο συνέδριο της Χαλκιδικής το 1979, η Νέα Δημοκρατία ασπάζεται τον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό που αναγνωρίζει την ελευθερία της αγοράς με τη ρυθμιστική παρέμβαση του κράτους χάρη της κοινωνικής δικαιοσύνης. Όμως, η θεσμική ασυνέχεια της παράταξης από την στιγμή που έγινε η πολιτική ομπρέλα θιασωτών της Χούντας, του Βασιλιά, της άκρας δεξιάς και πολλών άλλων, καθώς και η αλλοίωση του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού κατά Άνταμ Σμίθ οδήγησαν στην αποδυνάμωση των «χάρτινων» ισορροπιών. Κατά τον Άνταμ Σμίθ (1723-1790), στόχος του κράτους είναι να προστατέψει τους πλούσιους από τη βία και την αρπακτική διάθεση (rapacity) των φτωχών, διατηρώντας τη χρήσιμη ανισότητα στις περιουσίες, η οποία αναγκαία προκύπτει από τον διαφορετικό βαθμό εργατικότητας, ικανοτήτων και επιμέλειας των πολιτών. Αξίζει εδώ να σημειωθεί πως στον Πλούτο των Εθνών ρητά αναφέρει ότι η αναγκαιότητα της δημιουργίας διακυβέρνησης προκύπτει όσο αυξάνεται η κατοχή ιδιοκτησίας. Και τελικά εντός της γαλάζιας παράταξης η πλάστιγγα έγειρε υπέρ του ολοένα και μεγαλύτερου κρατικού παρεμβατισμού. Η σκέψη του Σμίθ ερμηνεύτηκε από αντίστροφη σκοπιά. Ο νεοδημοκρατικός πατερναλισμός με αφορμή την κοινωνική δικαιοσύνη επικράτησε και στραγγάλισε την ελεύθερη αγορά. Στην πράξη μια πολιτική και οικονομική σκέψη αποτέλεσε τον μανδύα για να ικανοποιηθούν οι ορέξεις των γαλάζιων παιδιών και μόνο. Η κρατική εξουσία και οι αυλικοί της υπερχρέωσαν την χώρα και αποδυνάμωσαν την αγορά. Μοναδική εξαίρεση αποτέλεσε η διακυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη που παρά τις όσες αξιόλογες προσπάθειες, το γερά ριζωμένο πελατειακό κράτος και οι συντεχνίες δεν του επέτρεψαν να συνεχίσει το έργο του.

Και οι δυο παρατάξεις της μεταπολίτευσης προσπάθησαν να οριοθετήσουν το πολιτικό τους στίγμα. Οι πορείες τους παράλληλες, αλλά με κοινή κατάληξη. Ο κρατισμός. Οι σκέψεις τους και οι σχολές που ξεκίνησαν να υπηρετούν αλλοτριώθηκαν. Μοναδικός σκοπός έγινε η διατήρηση στην εξουσία και τα «δώρα» που αυτή φέρει.

Σήμερα η ιστορία μοιάζει να επαναλαμβάνεται. Τα σημερινά κόμματα εξουσίας και όσα επιδιώκουν να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο προσπαθούν να περιχαρακώσουν την θέση τους στον πολιτικό χάρτη. Η Ν.Δ. συνεχίζει απροκάλυπτα πια να υπηρετεί τον κρατισμό. Ο ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη προσπαθώντας να συσπειρώσει πολιτικά άστεγους αριστερούς κάνει άνοιγμα σε ολόκληρο εκείνο το φάσμα που προσδιορίζεται ως αριστερό. Από την άκρα αριστερά έως και την ανένταχτη αριστερά. Στην πραγματικότητα όμως στην προσπάθεια του να έχει ρόλο στα πολιτικά δρώμενα της χώρας πέφτει στην παγίδα του λαϊκισμού και των εύκολων υποσχέσεων. Αποσκοπώντας να πάρει την τύχη της χώρας στα χέρια του μασκαρεύεται με τα χρώματα της σύγχρονης και ανανεωμένης αριστεράς, αλλά στην ουσία δημιουργεί τους δικούς του «πελάτες». Πρόσφορο έδαφος είναι φυσικό να βρίσκουν παλαιά στελέχη της «αριστεράς» που υπηρέτησαν στην πραγματικότητα τον κρατισμό, την γραφειοκρατία, το πελατειακό κράτος και δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με οποιοδήποτε ιδεολογικό υπόβαθρο.

Πολλοί επαναλαμβάνουν την αγωνία τους για το πολιτικό κενό που έχει δημιουργηθεί από την αποδυνάμωση του ΠαΣοΚ. Και αναζητούν σχήματα που θα αποτελέσουν την αφετηρία για την αναγέννηση της «κεντροαριστεράς». Μάλιστα στην προσπάθεια τους αυτή εξισώνουν έννοιες όπως «δημοκρατική παράταξη» με «κεντροαριστερά». Ουσιαστικά όμως δεν υπάρχει κάποια πολιτικό κενό στον συγκεκριμένο χώρο, αφού πολύ καλά υπηρετείται ο κρατισμός τόσο από την ΝΔ. όσο και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η αλήθεια είναι πως πρόκειται για πολιτικά άστεγους κρατιστές που δεν θέλουν να ενταχθούν στον ΣΥΡΙΖΑ που ήδη έχει εκτεθεί αρκετά, αλλά μέσα από ζυμώσεις να προκύψει μια πρόταση διακυβέρνησης που θα καλύπτει τον χώρο του λεγόμενου μεταρρυθμιστικού κοινωνικού φιλελευθερισμού μέχρι και την κεντροαριστερά.

Φαίνεται πως πάντοτε πρέπει ο κρατισμός να έχει πολιτικό μανδύα για να μπορεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο. Είτε είναι γαλάζιος, είτε είναι κόκκινος, ανεξάρτητα από την απόχρωση που θα έχει δεδομένου των απαιτήσεων των καιρών, στην πράξη αποτελεί τροχοπέδη για την ανάπτυξη και την ελευθερία του ανθρώπου. Ζει παρασιτικά από το άτομο και διογκώνεται όσο καταφέρνει να επιβιώσει. Ο πολιτικός μανδύας είναι ένα κόλπο που παραπλανά τους αφελείς και τους ρομαντικούς. Η εκάστοτε ιδεολογία χρησιμοποιείται από τους κρατιστές για να υπηρετήσουν το συμφέρον τους και τίποτε παραπάνω. Καταλήγουμε λοιπόν στο εξής συμπέρασμα. 

Αφού εξ αρχής δεν είναι ευδιάκριτα τα κίνητρα των οποιονδήποτε πολιτικών σχημάτων και καταλήγουμε να συναντάμε το φαινόμενο «δρ. τζέκυλ και μιστερ χαίντ» - άσχετα με το πώς έχουν αυτοπροσδιοριστεί ιδεολογικά, το ερώτημα δεν είναι ποια ιδεολογία υπηρετούν και τι απόχρωση έχουν. Το ερώτημα που πρέπει να υπάρχει στο μυαλό κάθε πολίτη ώστε να βγούμε από αυτόν τον φαύλο κύκλο είναι αν η πολιτική και οικονομική τους φιλοσοφία υπηρετεί το κράτος και τους αυλικούς του ή υπηρετεί τον ορθολογισμό, την ελευθερία του ανθρώπου, της αγοράς χωρίς κηδεμονίες και την δημιουργική πρωτοβουλία. Όλες οι θεωρίες θα κριθούν με την εφαρμογή τους, όμως σώφρον είναι να διέπονται από αρετές όπως ο Ορθολογισμός, η Δικαιοσύνη, η Ανεξαρτησία, η Ακεραιότητα, η Παραγωγικότητα και η Υπερηφάνεια. Μόνο εάν απαγκιστρώσουμε την σκέψη μας από τον πολιτικό μας μικρόκοσμο θα κατορθώσουμε να δώσουμε ένα καλύτερο μέλλον στον καθένα από εμάς.

Η ΕΡΤ, η ΔΕΠΑ και η ...Φάκα.

Ξαφνικά όλοι αγαπήσαμε την ΕΡΤ που μέχρι τώρα όλοι λατρεύαμε να μισούμε!! Το «κομματικό μικρομάγαζο» για πολλούς έγινε απότομα ο «προμαχώνας της πολυφωνίας» για τους περισσότερους. Ο Σαμαράς χτύπησε διάνα. Βρήκε τον μοναδικό χειρισμό που σε ημέρες δυσκολιών και μιάς μεγάλης αποτυχίας με την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ, κυρίως λόγω ερασιτεχνικών και ανόητων χειρισμών των διορισμένων ηγεσιών της, μπορεί να του προσθέσει συμπάθειες και πιθανότατα νέα εκλογική στήριξη.  

Οι αντιπαθείς συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι των εργαζομέων στην ΕΡΤ, που ζεί με τις υποχρεωτικές καταβολές του κόσμου, έχουν ήδη απαξιώσει το Ιδρυμα με τις συνεχείς στάσεις εργασίας που την ξέκοψαν από το κοινό των ΜΜΕ. Η κατάργησή της, μαζί και με την κατάργση του σχετικού υποχρεωτικού χαρατσιού, ανακουφίζει ψυχολογικά τους φορολογούμενους και φέρενι σε εξαιρετικά δύσκολη θέση τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Αν έστω οι οπαδοί τους γύριζαν τόσον καιρό τους δέκτες τους στα κρατικά κανάλια δεν είχαν τόσο άσχημα οικονομικά βουλιάξει.

Το σημαντικό όμως θέμα είναι η αφορμή της ρήξης, που με βάση τα όσα μέχρι τώρα ακούγονται, είναι πιθανό να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές. Η διοίκηση της ΔΕΠΑ δεν κατάλαβε απολύτως τίποτε από όσα συνέβησαν. Προχώρησαν σε μιά ιδιωτικοποίηση, αν ήθελαν πράγματι να προχωρήσει, με όλα τα μέτωπα ανοιχτά προσφέροντας δικαιολογίες σε όσους το επιθυμούσαν να την τινάξουν τελικά στον αέρα. Δεν είναι δυνατόν να περιμένεις κάποιος να αγοράσει έναν φορέα που έχει ανοιχτούς λογαριασμούς με χιλιάδες πελάτες του δίχως να δείχνει έτοιμος να τους διεκδικήσει. Την έπαθε κάποια φορά ο εφοπλιστής Περατικός, με εκκρεμείς κατά την ιδιωτικοποίηση άλλου είδους λογαριασμούς, με τα Ναυπηγεία της Ελευσίνας. Δεν θα την πάθαιναν οι ειδήμονες Ρώσοι – η όποιοι άλλοι – επενδυτές.

Υπήρχε όμως ανοιχτό και το θέμα της ευρωπαικής νομοθεσίας. Μόνο άσχετοι δεν γνώριζαν πως οι ευρωπαίοι έχουν ανοιχτό μέτωπο με την Γκάζπρομ για ζητήματα παραβίασης των κανόνων αντι-τράστ. Η Ευρώπη επιμένει πως οι νόμοι απαγορεύουν εταιρίες με κάθετες δράστηριότητες. Ετσι, δεν μπορεί ο ίδιος φορέας να παράγει, να μεταφέρει και να εμπορεύεται το ίδιο προιόν. Η Γκάζπρομ όμως έτσι κινείται. Και οι Βρυξέλλες ελέγχουν σχετικές της δραστηριότητες στην Ανατολική Ευρώπη. Πως θα δέχονταν παρόμοια εξέλιξη στην Ελλάδα; Ισως αυτό να εξηγεί και το υψηλό τίμημα που φαίνεται να προσέφεραν οι Ρώσοι. Ενταξη στην ελληνική αγορά θα δημιουργούσε προηγούμενο και για αλλού στη Δύση. Ενώ θα μπορούσε κάτι τέτοιο να γίνει μέσω άλλων εταιριών, προφανώς η πρόθεση ήταν να σπάσει, λόγω και ελληνικής οικονομικής κρίσης - το «οχι» της Ευρώπης. Πως θα μπορούσε όμως αυτό να γίνει; Η «δικτατορία του Νόμου», όπως λέει και ο Πρόεδρος Πούτιν, οφείλει να ισχύει παντού.

Η έλλειψη πρετοιμασίας λοιπόν της ελληνικής εταιρίας προκάλεσε μιά άνευ προηγουμένου κρίση απαξίωσης. Που δύσκολα θα μπορούσε να διαχειρισθεί η ελληνική κυβέρνηση που είχε δημιουργήσει κλίμα αισιοδοξίας και καλής αντιμετώπισης της ελληνικής οικονομίας στο εξωτερικό. Η ΕΡΤ λοιπόν αποτέλεσε έναν έξυπνο αντιπερισπασμό. Και στην παγίδα έπεσαν σαν αρχάριοι όλοι. Κόμματα της συγκυβέρνησης, της αντιπολίτευσης και η ίδια η ΕΣΗΕΑ. Ολοι ξιφούλκησαν για την τύχη της ΕΡΤ. Και ξέχασαν την ΔΕΠΑ και την Γκάζπρομ.

Ποιός όμως νοιάζεται για την ΕΡΤ; Μοναχά τα κόμματα που έχουν στελεχή τους εκεί ανάμεσα στους εργαζόμενους. Η καλυτερη ευκαιρία ήταν για την κυβέρνηση να προχωρήσει μπροστά. Και να ξεφορτωθεί ανώδυνα τους ενοχλητικούς τελευταία κυβερνητικούς της εταίρους. Κατηγορώντας τους όλους για φαυλότητα και εμμονή στον παλαιοκομματισμό. Την εξυπηρέτησαν επίσης με το να αρνηθούν τα στελέχη τους να υπογράψουν την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Να έθει λοιπόν υποχρεωτικά άμεσα στη Βουλή. Και εκεί είτε να την ψηφίσουν, γελοιοποιούμενοι. Είτε να την καταψηφίσουν, και να διαλυθεί ο συνασπισμός. Δίχως να ευθύνεται ο Πρωθυπουργός...

Ετσι κλείνει η φάκα. Το τι θα γίνει αύριο, είναι μιά άλλη εντελώς διαφορετική υπόθεση...

Ανδρέας Ανδριανόπουλος

blemilo

«Πορευόμαστε προς μια ευρωπαϊκή Γερμανία, ή προς μια Γερμανική Ευρώπη;»

Ο Α. Παπανδρέου στη Βουλή κατά την κύρωση της Συνθήκης του Μάαστριχτ

«Πορευόμαστε προς μια ευρωπαϊκή Γερμανία, ή προς μια Γερμανική Ευρώπη;»

«Ηδη προβλέπονται, έστω και αν δεν ομολογούνται, δύο ταχύτητες στην Ενωμένη Ευρώπη, ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη μας το τεράστιο κοινωνικό κόστος και τις εκρηκτικές κοινωνικές καταστάσεις, τις οποίες θα αντιμετωπίζουμε σε αυτήν την πορεία, τουλάχιστον για τις χώρες του Νότου».

«Θα πρέπει ο έλληνας πολίτης να ξέρει τι να περιμένει στο τέλος της πορείας, αλλά και τι θα έχει καταβάλει για να φθάσει στο τέρμα αυτής της δύσκολης και άνισης πορείας».

«Σοβεί πάντα η σύγκρουση βορρά και νότου και αυτό γιατί η ενιαία αγορά στην απουσία μιας άλλης πολιτικής σύγκλισης και συνοχής πολύ υψηλότερου επιπέδου, οξύνει τις αντιθέσεις, οξύνει τις ανισότητες».

Συνέντευξη του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ. Χρήστου Παπουτσή στην εφημερίδα Real News και τον δημοσιογράφο Βασίλη Σκουρή.

1. Δεν σας ανησυχεί ότι η Ελλάδα θα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη που θα έχει τείχος;

Δεν πρόκειται για τείχος. Δεν έχει καμία σχέση με τείχος. Πρόκειται για φράχτη. Ένα αποτρεπτικό μέσο, ένα προστατευτικό μέσο που σχεδιάζεται να αναπτυχθεί στα 12,5 χιλιόμετρα - τα χερσαία σύνορα μεταξύ Ελλάδας – Τουρκίας. Αφορά στο σημείο που παρατηρείται ανεξέλεγκτη εισροή στη χώρα μας παράνομων μεταναστών. Ανάλογες περιπτώσεις καταγράφονται και σε άλλες χώρες όπως την Ισπανία και τη Λιθουανία, όπου οι κυβερνήσεις τους επέλεξαν να δημιουργήσουν τέτοιου είδους φράχτες.


2. Στις αντιδράσεις των Ευρωπαίων τι απαντάτε;

Το θέμα φύλαξης και ελέγχου των συνόρων είναι θέμα εθνικής κυριαρχίας. Και θα ήθελα να επισημάνω ότι είναι υποκρισία όταν κάποιοι μέχρι σήμερα καταγγέλλουν την Ελλάδα ότι αδυνατεί να φυλάξει τα σύνορά της σύμφωνα με τη Συνθήκη του Σένγκεν, να εμφανίζονται τώρα ως επικριτές της επειδή θέλει το αυτονόητο , να ενισχύσει τη φύλαξη των συνόρων της.
Ίσως κάποιοι θα επιθυμούσαν να καταστεί η Ελλάδα κέντρο μακράς παραμονής και εξέτασης των αιτημάτων ασύλου των μεταναστών που έρχονται από όλο τον κόσμο και επιδιώκουν να φτάσουν στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως, η Ελληνική κοινωνία δεν αντέχει αυτό το βάρος. Γι΄αυτό παίρνουμε μέτρα και επιμένουμε στην αναθεώρηση του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ που φέρνει την Ελλάδα προ δυσβάσταχτων ευθυνών.

3. Δεν είναι παράδοξο μια κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου, που έχει κατηγορηθεί για την ευαισθησία του για τους μετανάστες, να υψώνει τείχους;

Να σας πω κ. Σκουρή. Τα πρώτα θύματα από την ανεξέλγκτη είσοδο παράνομων μεταναστών είναι οι νόμιμοι μετανάστες που βρίσκονται στη χώρα μας και εκείνοι που ζουν ήρεμα και εργάζονται αναμένοντας να πάρουν άσυλο και επίσημα χαρτιά. Ενώ υπάρχουν επιπτώσεις και στην ελληνική κοινωνία οι οποίες γίνονται ολοένα και περισσότερες. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι λειτουργούν τα κυκλώματα διακινητών και κάποιοι επιτήδειοι Έλληνες που εκμεταλλεύονται τους παράνομους μετανάστες με κάθε τρόπο.
Ο Πρωθυπουργός και η Kυβέρνηση έχουμε ιδιαίτερη ευαισθησία στα ανθρώπινα δικαιώματα , την αγωνία και την ελπίδα των μεταναστών για μια καλύτερη ζωή. Παίρνουμε όλα τα μέτρα για εκείνους που έχουν το δικαίωμα ασύλου και διεθνούς προστασίας. Όπως, επίσης, παίρνουμε όλα τα μέτρα για την ένταξη στην ελληνική κοινωνία όσων το επιθυμούν και αποκτούν το δικαίωμα σύμφωνα με τους νόμους του κράτους.
Θέλω όμως να τονίσω, ότι η κυβέρνηση έχει την απόλυτη υποχρέωση να προστατέψει τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών και όσων κατοικούν νόμιμα στην Ελλάδα. Αυτό απαιτεί η συνταγματική τάξη της χώρας μας και ο νομικός πολιτισμός μας. Αυτό απαιτεί η υποχρέωσή μας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, ως μία κοινότητα αξιών που εγγυάται την ασφάλεια, την κοινωνική ειρήνη, τη συνοχή και την αλληλεγγύη.


4. Το τείχος θα είναι τουλάχιστον αποτελεσματικό;

Εάν ήταν το μόνο μέτρο που παίρναμε όχι δεν θα ήταν αποτελεσματικό. Από τη μία πλευρά πρόκειται για ένα μέτρο που εντάσσεται σε μια δέσμη μέτρων που έχουν στόχο τον καλύτερο έλεγχο των συνόρων και την υποστήριξη του έργου της Ελληνικής Αστυνομίας και του Frontex. Εκτός από το φράχτη, θα υπάρχουν θερμικές κάμερες, οχήματα, αλλά και ειδικές συσκευές ανίχνευσης. Τα μέσα αυτά θα μας επιτρέψουν να σταθεροποιήσουμε την κατάσταση προκειμένου να μπορούμε να εργαστούμε σε συνεργασία πάντα με άλλες χώρες της ΕΕ για την οικοδόμηση μακροπρόθεσμων λύσεων. Σε αυτή την κατεύθυνση ψηφίζεται την ερχόμενη εβδομάδα στην ολομέλεια της Βουλής και γίνεται νόμος του κράτους το νομοσχέδιο που περιλαμβάνει τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης αρχής ταχείας εξέτασης των αιτημάτων ασύλου και μιας αυτοτελούς υπηρεσίας για τη λειτουργία κέντρων πρώτης υποδοχής και κέντρων κράτησης παράνομων μεταναστών. Με το ίδιο αναθεωρείται το νομικό πλαίσιο για την οργάνωση εθελοντικού επαναπατρισμού μεταναστών και την υποχρεωτική απέλαση εκείνων που δεν δικαιούνται διεθνούς προστασίας.

5. Ποιοί και πόσοι μετανάστες θα μείνουν τελικά στην Ελλάδα;

Στόχος της πολιτικής μας είναι να παραμείνουν στην Ελλάδα μόνο εκείνοι οι μετανάστες που έχουν δικαίωμα διεθνούς προστασίας ή δικαίωμα ασύλου στη χώρα μας. Κανείς άλλος. Όλοι οι υπόλοιποι θα πρέπει να πάρουν καθαρά το μήνυμα. Θα φύγουν από την Ελλάδα, είτε με εθελοντικό επαναπατρισμό είτε με υποχρεωτική απέλαση. Σε αυτήν την κατεύθυνση θα είμαστε απολύτως αποφασισμένοι.


6. Μοιάζει, πάντως σαν να παίρνετε πάνω σας την μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης;

Δεν μπορώ να κλείνω τα μάτια σε ένα πρόβλημα που πληγώνει την Ελλάδα πολλαπλώς. Η χώρα μας δεν αντέχει άλλο. Η ελληνική κοινωνία έφτασε στα όριά της. Οι νομοθετικές πρωτοβουλίες που παίρνουμε τώρα στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη για την αντιμετώπιση του συνολικότερου προβλήματος των παράνομων μεταναστών έπρεπε να είχαν υλοποιηθεί εδώ και χρόνια. Γι’ αυτό και έθεσα το θέμα ως πρώτη πολιτική προτεραιότητα του Υπουργείου.

7. Την επίθεση που σας κάνει η Αριστερά πώς την κρίνετε;

Ας μην ταυτίζετε τις επιθέσεις με την Αριστερά. Ούτε με την απίθανη ανευθυνότητα που επιδεικνύουν ορισμένοι για να ψαρεύουν πολιτικά σε θολά νερά. Ας είναι οι πολίτες που θα κρίνουν τι είναι προοδευτικό και τι αντιδραστικό. Ποιος φέρνει αποτέλεσμα που σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα των μεταναστών και ποιος τους εκμεταλλεύεται παντοιοτρόπως. Δεν έχουμε το δικαίωμα να παραμένουμε άπραγοι και άβουλοι και να παρακολουθούμε το πρόβλημα να γιγαντώνεται.
Γι΄αυτό επιμένω με ένα σύνολο πρωτοβουλιών στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση να διασφαλίσω τα δικαιώματα και των Ελλήνων πολιτών και των ανθρώπων εκείνων που αναζητούν ένα καλύτερο αύριο.

Διαθέσιμο και στο: http://www.cpapoutsis.gr/Document.aspx?ID=1797

Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους.

Καλύτερος πρωθυπουργός ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Ως την καλύτερη κυβέρνηση μετά την μεταπολίτευση, οι Έλληνες θεωρούν αυτήν του Ανδρέα Παπανδρέου κατά τα έτη 1981-89, σύμφωνα με τα αποτελέσματα δημοσκόπησης της εταιρείας Focus, που δημοσίευσε η εφημερίδα «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία». Όσοι συμμετείχαν στην έρευνα, ψήφισαν σε ποσοστό 41,1% τον Ανδρέα Παπανδρέου ως τον καλύτερο πρωθυπουργό, ενώ ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έρχεται δεύτερος με 20,4%.

Σε ότι αφορά τον μελλοντικό αντικαταστάτη του Κάρολου Παπούλια στην Προεδρεία της Δημοκρατίας, η έρευνα δείχνει ότι προηγείται ο Κώστας Σημίτης με 18,1%, ακολουθεί ο Κώστας Καραμανλής με 14,6% και ο Δημήτρης Αβραμόπουλος με 10,1%.

Γενικά οι Έλληνες βλέπουν το μέλλον τους «μαύρο», σύμφωνα με την ίδια έρευνα, αφού ένας στους δύο Έλληνες (50,3%) θεωρεί ότι η οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού του θα χειροτερέψει εντός του 2010, το 51,9% των ερωτηθέντων λέει ότι αντιμετωπίζει «με προβληματισμό», το μέλλον του, ενώ το 20% το αντιμετωπίζει «με φόβο». Αισιόδοξοι εμφανίζονται μόνο το 26,6% των ερωτηθέντων.

Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες.

3η Σεπτεμβρίου.

3η Σεπτεμβρίου 1974 - 3η Σεπτεμβρίου 2010

Το Πρώτο Θέμα έφαγε τον 25χρονο σύμβουλο του πρωθυπουργού και τη Γλυκερία Σιούτη.

Ο 25χρονος δικηγόρος Αγγελος Χασαπόπουλος έχασε την ευκαιρία να εργαστεί στο Μέγαρο Μαξίμου, λόγω της αποκάλυψης από το Πρώτο Θέμα ότι έχει ενός έτους επαγγελματική πορεία και δεν έχει εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Η νομική σύμβουλος του πρωθυπουργού Γλυκερία Σιούτη παραιτήθηκε για αδιευκρίνιστους λόγους, αλλά πιθανότατα επειδή είναι εκείνη που πρότεινε τη συγκεκριμένη πρόσληψη. Από το γραφείο του πρωθυπουργού ανακοινώθηκε ότι ο Ιταλός Σκιόπα θα παρέχει τις υπηρεσίες του στην κυβέρνηση αφιλοκερδώς. Ολόκληρη η ανακοίνωση του γραφείου του Γιώργου Παπανδρέου έχει ως εξής:“Σχετικά με τις αναφορές ορισμένων Μέσων Ενημέρωσης στην πρόσληψη επιστημονικών συνεργατών στις υπηρεσίες του γραφείου του Πρωθυπουργού, τα ονόματα των οποίων είδαν το φως της δημοσιότητας, η αλήθεια έχει ως έξης:

• Πράγματι προτάθηκε από την νομική σύμβουλο του Πρωθυπουργού, η πρόσληψη του κ. Άγγελου Χασαπόπουλου ως επιστημονικού συνεργάτη για την υποστήριξη του γραφείου της. Η πρόταση αυτή έγινε αποδεκτή.
• Παρότι για τους μετακλητούς δεν απαιτείται η εκπλήρωση των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων για να προσληφθούν, δεν θα ολοκληρωθεί για λόγους δεοντολογίας η διαδικασία πρόσληψης του κ. Χασαπόπουλου.
• Η νομική σύμβουλος του Πρωθυπουργού, καθηγήτρια κα Γλυκερία Σιούτη, υπέβαλλε την παραίτησή της για λόγους ευθιξίας. Η παραίτηση έγινε αποδεκτή από τον Πρωθυπουργό ο οποίος την ευχαρίστησε για τις μέχρι τώρα υπηρεσίες της.

Υπενθυμίζουμε ότι ο Πρωθυπουργός έχει συστήσει επιτροπή που εξετάζει τις λειτουργίες των υπηρεσιών του πρωθυπουργικού γραφείου καθώς και όλες τις πτυχές του συστήματος διακυβέρνησης, ώστε να μελετηθούν οι καλύτερες πρακτικές, αξιοποιώντας την εμπειρία χωρών με σύγχρονες δομές διοίκησης.

Με αφορμή την υπόθεση αυτή και τα συνεχιζόμενα δημοσιεύματα για το γραφείο του Πρωθυπουργού και τον προβλεπόμενο αριθμό προσωπικού σε αυτό, διευκρινίζονται τα ακόλουθα:
• Οι προβλεπόμενες θέσεις εργασίας μετακλητών υπαλλήλων στο Γραφείο του Πρωθυπουργού, ανέρχονταν σε 105. Αυτές αυξήθηκαν πρόσφατα κατά 20, προκειμένου να καλυφθούν μελλοντικές ανάγκες.
• Από το σύνολο των θέσεων αυτών, μέχρι σήμερα έχουν καλυφθεί μόνον οι 72, εκ των οποίων, οι 45 είναι αποσπασμένοι και οι 27 μετακλητοί υπάλληλοι.

Είναι σαφές ότι η προβλεπόμενη στελέχωση των υπηρεσιών του γραφείου του Πρωθυπουργού στην Ελλάδα είναι ποσοτικά κατά πολύ υποδεέστερη από αυτή που ισχύει σε άλλες χώρες με παρόμοιο μέγεθος και επίπεδο ανάπτυξης.

Τέλος, σχετικά με την περίπτωση της ανάθεσης καθηκόντων συμβούλου του Πρωθυπουργού, στον Ιταλό πρώην Υπουργό Οικονομικών, Tommaso Padoa Schioppa, είναι αναγκαίο να σημειωθεί ότι, ο κ. Schioppa, σε αντίθεση με όσα έχουν κατά καιρούς αναφερθεί από ΜΜΕ, δεν δέχθηκε οποιαδήποτε αμοιβή και αυτό παρά τη δυνατότητα που παρέχει η σχετική διάταξη του νόμου.

Όλα έχουν γίνει και συνεχίζουν να γίνονται «στο φως της ημέρας» και είναι πάντα συνεπή με τις δεσμεύσεις του Πρωθυπουργού σχετικά με την οργάνωση των υπηρεσιών που υποστηρίζουν το γραφείο του και την αποτελεσματική λειτουργία της Κυβέρνησης.

Οτιδήποτε άλλο δεν έχει καμία σχέση με την αλήθεια”.

zoomnews

Για δες σύμβουλο που βρήκαν στον Γιώργο.

H επιλογή του κ. Χασαπόπουλου ανακαλεί στις μνήμες όλων την αντίστοιχη απόφαση τοποθέτησης στον ΕΟΤ πριν από 25 χρόνια του νεαρού τότε κ. Γιώργου Τρεπεκλή, ο οποίος, καθ’ υπόδειξιν της κυρίας Μαργαρίτας Παπανδρέου, είχε γίνει γενικός γραμματέας. Οι ομοιότητες όμως Τρεπεκλή - Χασαπόπουλου δεν σταματούν εδώ.

Κι αυτό διότι, όπως είχε συμβεί το 1985, και σήμερα ο νέος «ειδικός σύμβουλος», όπως αποκαλύπτει το «ΘΕΜΑ», δεν έχει εκπληρώσει καν τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Το ίδιο και στην περίπτωση Τρεπεκλή, όπου λέγεται ότι ο αείμνηστος Γιάννης Αλευράς είπε τότε στον Ανδρέα: «Την πατήσαμε.

Ο Γιώργος δεν έχει πάει Στρατό». Ετσι οι Ενοπλες Δυνάμεις κέρδισαν μέσα από τα χέρια του τουρισμού ένα άξιο τέκνο της πατρίδος, λίγο πριν αυτό φυσικά προχωρήσει στις χρυσοφόρες business του C4I μέσω της εταιρείας του SAIC. Βέβαια πιο μπροστά ο Τύπος της εποχής είχε βουίξει για το πώς είναι δυνατόν ένας 25χρονος να παίρνει θέση σε έναν τόσο καίριο οργανισμό. Κάτι αντίστοιχο, λοιπόν, συμβαίνει και σήμερα. Αυτός που θα μας βγάλει από την κρίση Ειδικότερα, σύμφωνα με έγγραφα που παρουσιάζουμε, ο πρώτος εκ των 20 νέων συμβούλων του πρωθυπουργού, ο κ. Χασαπόπουλος, μόλις πέρυσι πήρε την άδεια του επαγγελματία δικηγόρου! Για την ακρίβεια, στις 21/7/2009. Ο τελευταίος μέχρι και πέρυσι ήταν ασκούμενος δικηγόρος στο γραφείο των κυρίων Δελλή - Γιαννακόπουλου στην οδό Ομήρου 50, όπου μάθαινε τα βασικά της δικηγορίας. Δώδεκα μήνες μετά, έφτασε στο σημείο να αναλαμβάνει καθήκοντα συνεργάτη του πρωθυπουργού! Ή, πιο σωστά, όπως με στόμφο τόνισε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Γιώργος Πεταλωτής για το θέμα των είκοσι νέων συμβούλων, θα «βοηθήσει για να βγούμε από την κρίση και να στηρίξει τις αλλαγές στο Μαξίμου»!

Η πλήρης δήλωση μάλιστα του εκπροσώπου δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. «Στις δύσκολες στιγμές που περνάμε, η χώρα χρειάζεται να στελεχωθεί με εκείνο το προσωπικό ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε τα μεγάλα άλματα και να βγούμε από την κρίση». «Εκείνο το προσωπικό», λοιπόν, είναι ένας 25χρονος δικηγόρος με προϋπηρεσία μόλις ενός έτους, χωρίς μεταπτυχιακό (μόλις αυτές τις ημέρες βρίσκεται στο Λονδίνο για να κανονίσει τις σπουδές του, όπως μας είπε η αδελφή του), ο οποίος δεν έχει καν εκπληρώσει τη βασική υποχρέωση κάθε Ελληνα νέου: να υπηρετήσει την πατρίδα του ως στρατιώτης. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό στρατολογικής του κατάστασης, ο κ. Χασαπόπουλος έχει πάρει «απαλλαγή λόγω σπουδών» μέχρι τις 31/12/2012. Αραγε, είναι ηθικό και νόμιμο ένας άνδρας που χρησιμοποιεί ως πρόσχημα τις σπουδές να απαλλάσσεται από τον Στρατό, την ίδια στιγμή να στερεί μια θέση εργασίας -και μάλι- στα ειδικού συμβούλου- από κάποιον άλλο με περισσότερα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα; Να συμπληρώσουμε ότι στις δηλώσεις του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τόνιζε:«Θα δημοσιευτούν στο Διαδίκτυο πληροφορίες για όσους εργάζονται στο πρωθυπουργικό γραφείο».

Χαρακτηριστικό του τρόπου με τον οποίο έγιναν οι πρωθυπουργικές επιλογές είναι το γεγονός ότι μέχρι το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής και παρά τις συνεχείς μας οχλήσεις, κανείς αρμόδιος δεν γνώριζε ποιος ήταν ο κ. Χασαπόπουλος, ποιες ειδικές δεξιότητες τον οδήγησαν στο Μαξίμου και φυσικά εάν θα υπάρξει πλήρης δημοσιοποίηση (όπως έταξε ο κ. Πεταλωτής) των βιογραφικών των νέων συμβούλων. Ολα τα παραπάνω σαφώς δημιουργούν ερωτήματα για το κατά πόσο υπήρξε προσπάθεια συγκάλυψης των επιλογών στα πρόσωπα τα οποία εκθέτουν τον πρωθυπουργό.

protothema

Άγγελος Χασαπόπουλος: 25χρονος σύμβουλος.

Ποιος ο Άγγελος Χασαπόπουλος, νέος σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου, που προσελήφθη χωρίς εκπληρωμένες στρατιωτικές υποχρεώσεις, μεταπτυχιακές σπουδές και εργασιακή εμπειρία; Το βιογραφικό του Άγγελου Χασαπόπουλου. Σε δύσκολη θέση φέρνει τον Γιώργο Παπανδρέου το Πρώτο Θέμα, που αποκαλύπτει ότι ο νεοπροσληφθείς σύμβουλος του Παπανδρέου, Αγγελος Χασαπόπουλος, είναι μόλις 25 χρονών χωρίς σημαντική εργασιακή εμπειρία. Με τίτλο «Για δες σύμβουλο που βρήκαν στον Γιώργο», το Πρώτο Θέμα σημειώνει ότι ο Άγγελος Χασαπόπουλος είναι «η πρώτη επιλογή» του πρωθυπουργού και δημοσιεύει φωτογραφία του νεαρού δικηγόρου σε αλογάκι λούνα-παρκ.

Ο Άγγελος Χασαπόπουλος έχει σπουδάσει νομική, αλλά είναι ένας άπειρος δικηγόρος, καθώς στο βιογραφικό του υπάρχει εμπειρία ενός μόνο έτους. Σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα, ο Άγγελος Χασαπόπουλος δεν έχει ολοκληρώσει ούτε το μεταπτυχιακό του. Αυτό όμως δεν στάθηκε εμπόδιο στην πρόσληψη του ως ειδικού συμβούλου του πρωθυπουργού.

Ο Άγγελος Χασαπόπουλος δεν έχει επίσης υπηρετήσει ακόμη στο στρατό. Συγκεκριμένα, ο Άγγελος Χασαπόπουλος φέρεται να μην διέκοψε την αναβολή των στρατιωτικών του υποχρεώσεων μετά την αποφοίτηση του από τη νομική, όπως ορίζει ο νόμος. Και ανυπότακτος και ειδικός σύμβουλος του πρωθυπουγού, δηλαδή.

O 25χρονος Άγγελος Χασαπόπουλος γνωρίστηκε με τον Γιώργο Παπανδρέου στον ιστιοπλοϊκό όμιλο Πειραιά. Η γνωριμία Χασαπόπουλου-Παπανδρέου θυμίζει σε πολλά σημεία την γνωριμία του πρωθυπουργού με την Τίνα Μπιρμπίλη στο γυμναστήριο. Ο Άγγελος Χασαπόπουλος, τέλος, είναι από την Αχαΐα και δεν έχει καμία σχέση με τον δημοσιογράφο του MEGA, Ιορδάνη Χασαπόπουλο, ο οποίος είναι από την Ξάνθη.

Σύμφωνα με το ΦΕΚ που δημοσιεύτηκε, οι υπόλοιποι νέοι σύμβουλοι στο Γραφείο του Πρωθυπουργού είναι οι: Tommaso Padoa Schioppa, πρώην Υπουργός Οικονομίας της Ιταλίας, καθήκοντα συμβούλου επί μακροοικονομικών, χρηματοοικονομικών και τραπεζικών θεμάτων, Ήβη Κυριαζοπούλου, σε θέση μετακλητού υπαλλήλου στο Οικονομικό Γραφείο, Ελένη Φίλη, σε θέση μετακλητού υπαλλήλου στο Οικονομικό Γραφείο, Ιωάννα Σαλαμάνου, σε θέση μετακλητού υπαλλήλου στο Γραφείο Οργάνωσης και Διοίκησης, Ιωάννα Κοτσιώνη, σε θέση Ειδικού Συνεργάτη στο Γραφείο Σχεδιασμού Στρατηγικής, και Νίκη Τηλιακού, σε θέση Ειδικού Συμβούλου στο Γραφείο Οργάνωσης και Διοίκησης.

Το περιβάλλον του Γιώργου Παπανδρέου διαρρέει οτι ο πρωθυπουργός έχει δικαίωμα να επιλέγει τους συνεργάτες του με κριτήρια που ο ίδιος ορίζει. Ωστόσο, με δεδομένη την οικονομική κρίση και την ανεργία νέων με λαμπρά προσόντα, η πρόσληψη του άπειρου Άγγελου Χασαπόπουλου δεν μπορεί παρά να προκαλεί το κοινό αίσθημα δικαιοσύνης.

fimes

Προς Πρωθυπουργό της Ελλάδας ΜΑΣ.

Κύριε Πρωθυπουργέ και λοιποί υπουργοί. Καλό το κείμενο του μηνύματος που ανεβάσατε στην ιστοσελίδα της κυβέρνησης αλλά ΟΧΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ...

Να τα γράψετε αυτά και να τα δώσετε να τα διαβάσουν η τρόικα και οι υπόλοιποι ΧΑΖΟΕΥΡΩΠΑΙΟΙ.

ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ της φτώχειας και της ανοχής πλέον.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που σουλατσάρουν από τη μια μεριά της μέχρι την άλλη λαθρομετανάστες με φαλτσέτες και όπλα.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ της πρέζας και των ναρκωτικών που εισάγεται κλείνοντας τα μάτια.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που αλωνίζει στο Αιγαίο ο τούρκος καμαρωτός.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που απαγορεύεται να πεις ότι είσαι ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ γιατί θα γελάνε μαζί σου.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που σε λίγο θα χάσει το ΣΤΑΥΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΜΒΟΛΟ.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που ο συνταξιούχος δεν έχει σύνταξη. ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που ο νέος δεν έχει μέλλον.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που ο εργαζόμενος ζει με το ΦΟΒΟ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που ο ασθενής πεθαίνει γιατί δεν έχει φακελάκι.
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ που αντί να πάμε SUPER MARKET ψωνίζουμε πλέον από τους κάδους σκουπιδιών.

ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ. ΑΠΟ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΓΡΑΨΕΣ ΚΡΑΤΑΩ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΟΥ ΠΡΟΤΑΣΗ. "ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΑΡΧΗ". ΟΠΩΣ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΟΥ κ.ΓΕΩΡΓΙΕ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΩ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΧΑΣΕΙΣ.

tro-ma-ktiko

Όλοι μαζί μπορούμε!!!

Για όσους ξέχασαν...

Λάθος κατεύθυνση.

ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ του, όχι προς τον λαό, αλλά προς τους ηγέτες της ευρωζώνης και του κόσμου (Γιούνκερ, Μέρκελ, Σαρκοζί, Ομπάμα) ο πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών βρήκε ένθερμη υποστήριξη στα μέτρα που σχεδιάζει. Είναι στη σωστή κατεύθυνση, είπαν όλοι. Μπράβο στον θαρραλέο ηγέτη που ανέλαβε το πολιτικό κόστος. Κατ' επιταγή των Βρυξελλών και υπό την απειλή των αγορών, η Ελλάδα, επιτέλους, πειθαρχεί. Στο Σύμφωνο Σταθερότητας, βέβαια. Αρχίζει (μόλις αρχίζει) να ανακτά τη χαμένη τιμή της. Μόνο με την αυστηρή εφαρμογή των μέτρων, όμως, θα αποδείξει την αξιοπιστία της.

Η ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ επιχείρηση του πρωθυπουργού, για την αντιμετώπιση της κρίσης, στέφθηκε από επιτυχία. Αλλαξε το κλίμα. Το κλίμα που δημιούργησαν οι πολέμιοι του ευρώ, έξω από την Ευρωπαϊκή Ενωση αλλά και στο εκτός ευρωομάδας εσωτερικό της. Προσθέστε και τον εμφύλιο εντός της ευρωομάδας, υπό την ηγεσία του γερμανικού εγωισμού (όπως τον χαρακτήρισε ο Pierre-Antoine Delhommais, στη «Le Monde», 21-22 Φεβρ. 2010) εναντίον των χωρών με μεγαλύτερο έλλειμμα - και πρωτίστως της Ελλάδας. Με τη βοήθεια του ελληνικού αυτομαστιγώματος και από τον ίδιο τον κ. Παπανδρέου (που προσπάθησε έτσι και με άλλες αυτοαναφορικές προτάσεις να πείσει για την ειλικρίνειά του) και την εκμετάλλευσή του από μερίδα του ξένου τύπου - αλλά και από σχολιαστές των ελληνικών ΜΜΕ...

ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑ τα μέτρα, για τη χρηματοδότηση της οικονομίας μας, επειδή επιβάλλονται από τις Βρυξέλλες και τις αγορές. Τα υιοθέτησε η κυβέρνηση, παρά τις αντίθετες προεκλογικές υποσχέσεις της, τις προγραμματικές δηλώσεις και την «ιδεολογία» της. Δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς. Κατάσταση ανάγκης. Τα μέτρα, περικοπή εισοδημάτων (αντί του νεοδημοκρατικού παγώματος), έμμεσοι φόροι, δεν είναι μόνο αντιλαϊκά. Είναι αντιδημοκρατικά. Το κόστος τους δεν είναι πολιτικό για την κυβέρνηση. Είναι δημοκρατικό. Η εκλεγείσα κυβέρνηση υποχρεώνεται να λάβει μέτρα στα οποία δεν πιστεύει -και σωστά δεν πιστεύει- με έξωθεν εντολές και υπό το κράτος απειλών. Διαρρηγνύει τον κοινωνικό ιστό στην Ελλάδα. Προκαλεί αναμενόμενες εκρήξεις. Επιδεινώνει την οικονομική κατάσταση. Και καταφεύγει στα χημικά όπλα του κ. Χρυσοχοΐδη (είχε υποσχεθεί ότι θα τα καταργήσει) για να προστατεύσει τους πολίτες που διαμαρτύρονται.

ΤΟ ΚΑΚΟ είναι ότι τα μέτρα που επιβάλλονται, λαμβάνονται και επικροτούνται είναι σε λάθος κατεύθυνση. Και το ξέρουν όλοι. Δεν είναι μόνο οι νομπελίστες οικονομολόγοι που το διακηρύσσουν. Είναι στοιχειώδης οικονομική λογική ότι σε περίοδο ύφεσης, όταν ιδίως δεν έχεις τη δυνατότητα υποτίμησης και καθορισμού των επιτοκίων, η περικοπή των δαπανών, η περιστολή της ζήτησης, η αύξηση των φόρων, ιδίως των έμμεσων, φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα.

Η ΕΛΠΙΔΑ μας ήταν ότι οι διπλωματικές ικανότητες του κ. Παπανδρέου θα έπειθαν τους εταίρους μας, ιδίως στο εσωτερικό της ευρωομάδας, και μέσω αυτών τις αγορές, ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης δεν μπορεί να οδηγεί σε ύφεση. Πέτυχε ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας πρωθυπουργός να αλλάξει το κλίμα. Απέτυχε, όμως, να πείσει τους εταίρους για το αυτονόητο και τη μόνη πραγματική άμυνα του ευρώ. Την ευρωπαϊκή συνοχή και αλληλεγγύη.

ΤΑ ΜΕΤΡΑ είναι σε λάθος κατεύθυνση διότι η εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας, σε περίοδο ύφεσης, υπό την κυριαρχία του γερμανικού εγωισμού (βλ. άρθρο του γερμανού υπουργού Οικονομικών στους «Financial Times» - FT.com 12 Μαρτίου 2010), είναι αντιοικονομική και αντιδημοκρατική. «Αντιλαμβάνομαι -λέει ο κ. Σόιμπλε- ότι μεγάλη πολιτική αντίσταση πρέπει να καμφθεί». Αυτή η αντίσταση, όμως, είναι δημοκρατική αντίσταση. Και δεν κάμπτεται ούτε με ασφυξιογόνα ούτε με τις ποινές που προτείνει ο κ. Σόιμπλε, ξεχνώντας ότι στις δημοκρατίες οι λαοί τιμωρούν, δεν τιμωρούνται. Η έξωθεν τιμωρία τους είναι πάντα σε λάθος κατεύθυνση.

Του ΘΑΝΑΣΗ ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Δίκαιη φορολόγηση και Κράτος δικαίου

Ένα βασικό σημείο στο οποίο διαφέρει η νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική από εκείνη των προοδευτικών δυνάμεων είναι η εφαρμογή της φορολογίας.

Συγκεκριμένα, οι συντηρητικές, νεοφιλελεύθερες παρατάξεις στοχεύουν στην μειωμένη φορολογία των μεγάλων επιχειρήσεων, γιατί με αυτόν τον τρόπο θα δοθούν κίνητρα για επενδύσεις και οικονομική ανάπτυξη. Επιπλέον, θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και θα καταπολεμηθεί η ανεργία.

Η αλήθεια όμως είναι πολύ διαφορετική. Από την στιγμή που δεν υπάρχουν οι μηχανισμοί να ελεγχθεί το πότε, το πόσο και το που θα επενδυθεί το κεφάλαιο αυτό, οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι.

Γιατί, κατά κανόνα, σε περιόδους κρίσεων, όπως παράδειγμα αυτή που διανύουμε, το ρίσκο αυξάνεται και οι επιχειρήσεις μειώνουν τις επενδύσεις με άγνωστο το πότε θα το αποφασίσουν. Ακόμη, το επιπλέον χρήμα από την μείωση της φορολογίας δεν συνεπάγεται και την αύξηση των επενδύσεων τους. Όταν μια επιχείρηση καλύπτει από τα ήδη υπάρχοντα κέρδη, τις τρέχουσες ανάγκες της, τείνει να αποταμιεύει την διαφορά μεταξύ πραγματικών εσόδων και τρεχουσών δαπανών. Και τέλος, οι επενδύσεις όταν και εάν αποφασιστούν να γίνουν, είτε επενδύονται σε εξαγορές μετοχικού κεφαλαίου των κρατικών επιχειρήσεων, είτε ακόμη απλά καταναλώνονται σε αγορές για χάρη των διοικήσεων των επιχειρήσεων. Με άλλα λόγια, αυτή είναι η φορολογική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας που ο ελληνικός λαός ζήτησε στις 4 του Οκτώβρη να αλλάξει.

Ο ελληνικός λαός ζήτησε να αλλάξει με μια πιο δίκαιη φορολογία για την κοινωνία, όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την μείωση των εισοδηματικών ανισοτήτων και ως επακόλουθο την αύξηση της ροπής προς κατανάλωση, που τόσο χρειάζεται η αγορά για να επιβιώσει.

Πράγματι, η φορολογική πολιτική των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων εκφράζει το κράτος δικαίου. Μια μορφή φορολογίας που δεν σταματά απλά στην πιο δίκαιη απόδοση άμεσων και έμμεσων φόρων, αλλά δίνει κίνητρα στους μικρομεσαίους να έχουν ειλικρινείς φορολογικές δηλώσεις και καταπολεμά τα υπερκέρδη των λίγων.

Δυστυχώς, όταν μια κυβέρνηση λειτουργεί υπό πίεση, από παράγοντες εντός ή εκτός των τειχών, τότε σίγουρα θα στραφεί στην εύκολη λύση των έμμεσων φόρων προς εκείνους που δεν μπορούν να αποκρύψουν ή θέλουν να καταθέτουν σωστές δηλώσεις. Ως αποτέλεσμα όμως, αυτό που θα λαμβάνει πάντα κάθε κυβέρνηση ως απάντηση θα είναι η αντίδραση του λαού. Το αίσθημα της άνισης μεταχείρισης προς όφελος των ολίγων δυναμιτίζει υποσυνείδητα το μοναδικό «όπλο» που έχει ο λαός. Την φοροδιαφυγή. Με απλά λόγια, όταν νιώθει ο πολίτης πως η ίδια του η κυβέρνηση τον αδικεί θα βρει και αυτός τρόπους να την «αδικήσει» με την σειρά του.

Άρα όσο και να κυνηγηθεί η φοροδιαφυγή, αν δεν στραφεί η φορολογία αρχικά στο να καταπολεμήσει τα υπερκέρδη και την μεγάλη φοροδιαφυγή των ολίγων δεν θα αλλάξει τίποτα ουσιαστικό.


Την χειρότερη μορφή της οικονομικής κρίσης, σίγουρα δεν θα την ζήσουμε και ως ένα βαθμό αυτό οφείλεται στην παραοικονομία, κοινώς στα αδήλωτα κέρδη λόγω φοροδιαφυγής. Όμως μια χώρα που θέλει να είναι δίκαιη και δημοκρατική δεν μπορεί να πορεύεται με την παραοικονομία και την κοινωνική ανισότητα.

Η νέα κυβέρνηση μπορεί και οραματίζεται να το αλλάξει αυτό. Δεν χρωστάει σε κανέναν, αλλά ούτε πρέπει να φοβάται και κανέναν. Τα λεφτά υπάρχουν και τα έχουν οι λίγοι.