Ο πιο απίθανος λόγος για τον οποίο χορηγήθηκε αναρρωτική άδεια σε δημόσιο υπάλληλο!

Ο λόγος για τον οποίο χορηγήθηκε αναρρωτική άδεια σε υπάλληλο του υπουργείου Υγείας -αδιευκρίνιστο το πότε- αποτελεί ίσως την πιο... απίστευτη περίπτωση απουσίας από τη δουλειά για λόγους υγείας και αποκαλύπτει το μέγεθος του «οργίου» χορήγησης αδειών στο Δημόσιο.  

Σύμφωνα με τον «Βηματοδότη» υπάλληλος του υπουργείου Υγείας πήρε τρεις εβδομάδες αναρρωτική άδεια γιατί το μεσαίο δάκτυλο του αριστερού του χεριού... εκτινασσόταν και προφανώς δεν μπορούσε να κυκλοφορεί στους διαδρόμους του υπουργείου με παρατεταμένο δάχτυλο.

Στον συγκεκριμένο υπάλληλο είχε χορηγηθεί η ανάλογη ιατρική γνωμάτευση από γιατρό του νοσοκομείου Λαρίσης ο οποίος σημείωνε σε αυτή ότι αφού τον εξέτασε διέγνωσε ότι πάσχει από «τινασσόμενο μέσο δάκτυλο της αριστερής χειρός».

iefimerida

Καταγγελία σοκ για την Ακρόπολη έφερε στο φως τουριστικός πράκτορας.

Τη στιγμή που ο τουριστικός κλάδος είναι ο μόνος που μπορεί να στηρίξει την ταλαιπωρημένη ελληνική οικονομία, μερίδα συνδικαλιστών ηθελημένα ή με άγνοια του κινδύνου συμβάλλει στην αμαύρωση της εικόνας της χώρας μας στους καλύτερους πρεσβευτές της. Δέκα χιλιάδες ξένοι τουρίστες ταλαιπωρήθηκαν επί ώρες για να επισκευθούν την Ακρόπολη. Παραθέτουμε σχετική καταγγελία.

Ο γνωστός τουριστικός πράκτορας Νίκος Κελαϊδίτης, μέλος του ΔΣ του ΗΑΤΤΑ, αποκάλυψε καταγγελία της ξεναγού Βάση Τράκα για την κατάσταση που επικρατούσε πριν λίγες μέρες στην Ακρόπολη όπου την επισκέφθηκαν περίπου 10.000 ξένοι τουρίστες. Η φωτογραφία που δημοσιεύουμε είναι του Κρίτωνα Πιπέρα αντιπροέδρου του Σωματείου Διπλωματούχων Ξεναγών που ήταν και εκείνος εκεί, και όπως σχολίασε περίμενε σχεδόν μια ώρα για να μπει στην Ακρόπολη.

Παραθέτουμε την καταγγελία:

Στις 06/08/2013 ημέρα Τρίτη, ήρθαν στο Πειραιά 4 μεγάλα κρουαζιερόπλοια, χωρητικότητας 4.000 επιβατών το καθένα.

Ο περισσότερος κόσμος που ταξίδευε με αυτά, αγόρασε εκδρομή για να επισκεφτεί την Ακρόπολη.

Χονδρικά το σύνολο των επισκεπτών του μνημείου, στις 09.30 το πρωί περίπου, ήταν 10.000 άτομα.

4 μηχανήματα ελέγχου εισιτηρίων. Το 1 ΜΟΝΟ έκανε τη δουλειά, τα άλλα οι φύλακες είπαν ότι δεν λειτουργούν.
6 (ακριβής αριθμός) φύλακες στην είσοδο. Οι 5 (ακριβής αριθμός) αραχτοί στο φυλάκιο - κυριολεκτώ - απαθείς, χασκογελούσαν και πίνανε τα καφεδάκια τους.
ΕΝΑΣ - διαβάζετε καλά - τσεκάριζε τα εισιτήρια αυτού του πλήθους των επισκεπτών, ένα προς ένα.
Ο κόσμος έβραζε κάτω από τη αφόρητη ζέστη και τον ήλιο. Η ουρά έφτανε στο Ηρώδειο.
ΕΝΑΣ λοιπόν, φυλακάκος τσεκάριζε τα εισιτήρια ένα προς ένα. Μιλούσε αγγλικά του τύπου me Τarzan you Jane δηλ. δεν ήταν καν σε θέση με υποτυπώδη, έστω, αγγλικά να κατευθύνει τον κόσμο.
Σε ερώτηση που του κάναμε “γιατί δεν ανοίγουν τα άλλα μηχανήματα;” απαξίωσε να απαντήσει.
Σε δεύτερη ερώτησή μας γιατί οι συνάδελφοι του βρίσκονται στο φυλάκιο και όχι στην είσοδο με τα εισιτήρια απάντησε: “κυρία μου πηγαίνετε πιο κει, εμποδίζετε τη ροή”. (Εμποδίζαμε τη ροή γιατί του μιλούσαμε και δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί για να κόψει τα εισιτήρια.)

10.000 άτομα περίμεναν 1 ΩΡΑ για να μπουν. Σε παρατήρησή μας ότι τα πλοία φεύγουν συγκεκριμένη ώρα και οι άνθρωποι δεν θα προλάβουν να δουν την Ακρόπολη πληρώνοντας 12 ευρώ για την είσοδο, απαξίωσε να δώσει απάντηση αφού σα γνήσιο δημοσιοϋπαλληλάκι δεν τον αφορούσε.

traveldailynews.gr

Αξιολογήσεις δημοσίων υπαλλήλων πριν από 180 χρόνια, μετατάξεις και άρση της μονιμότητας από τον Ελ. Βενιζέλο που την καθιέρωσε!

Όταν κάποτε θα γραφτεί με αντικειμενικότητα και μεράκι η ιστορία των «δημοσίων υπηρετών», όπως αποκαλούσαν τους δημοσίους υπαλλήλους στα χρόνια του Όθωνα, θα αποτελέσει το πιο σπαρταριστό ανάγνωσμα όλων των εποχών. Πώς να περιγραφεί το γεγονός ότι από τις πρώτες ημέρες που άρχισε τη λειτουργία του το ελληνικό κράτος υπό τις οδηγίες της βαυαρικής αντιβασιλείας γίνεται προσπάθεια να αξιολογούνται αντικειμενικά οι δημόσιοι υπάλληλοι και 180 χρόνια αργότερα ακόμη δεν τα έχουμε καταφέρει; Ή πώς να παρουσιαστεί η πολιτεία αλλά και τα καμώματα του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο οποίος, αφού φρόντισε να κατοχυρώσει συνταγματικά τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, λίγα χρόνια αργότερα ο ίδιος υπέγραψε Νομοθετικό Διάταγμα για την –επιλεκτική– άρση της; Αλλά και η προϊστορία του μέτρου των μετατάξεων παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Ιστορίες δημοσιοϋπαλληλικής τρέλας, με γραφικότητες, πολιτικά τερτίπια και εκλογικά παιχνίδια.

Ο Κόμης Άρμανσμπεργκ

Η «ποιότης των δημοσίων υπηρετών»

Ένα από τα πρώτα διατάγματα που έσπευδε να υπογράψει –πριν 180 χρόνια- η Αντιβασιλεία του Όθωνα, υπό την Προεδρία του Κόμητα Άρμανσμπεργκ και με τη συμμετοχή του περίφημου νομομαθούς Μάουρερ, αφορούσε την καθιέρωση βιβλίων μέσω των οποίων θα γινόταν ταυτοχρόνως ετήσια απογραφή και αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Η Αντιβασιλεία ζήτησε απ’ όλους τους κλάδους της δημόσιας υπηρεσίας να τηρούν βιβλία μέσω των οποίων η Κυβέρνηση θα γνώριζε, ανά πάσα στιγμή, την προσωπική κατάσταση κάθε υπαλλήλου. Για τις γνώσεις, τις ικανότητες και τις εκδουλεύσεις τους.

Οι υπάλληλοι ανάλογα με την απόδοσή τους κατατάσσονταν σε τέσσερις κατηγορίες οι οποίες ήταν: «εξαίρετος», «καλή», «μετρία» ή «κακή». Στην πρώτη κατηγορία εντάσσονταν οι υπάλληλοι που ήταν επιμελείς και δραστήριοι, με ιδιαίτερο πνεύμα και γνώσεις ή χειρίζονταν τα υπηρεσιακά θέματα με επιδεξιότητα. Στη δεύτερη κατηγορία, «καλή», χαρακτηριζόταν η απόδοση ενός υπαλλήλου όταν επαρκούσε για τις απαιτήσεις της υπηρεσίας και «μετρία» αν η επιμέλεια, η δραστηριότητα, το πνεύμα, οι γνώσεις και η επιδεξιότητα του υπαλλήλου «ευαρεστώσι μεν κατά πολλά, κατά πολλά δε ου»! Στην τελευταία κατηγορία, την «κακή», υπαγόταν κάποιος υπάλληλος «αν δεν επαρκή παντελώς εις τας απαιτήσεις της υπηρεσίας».

Οι πρώτες καταχωρήσεις ήταν εξαντλητικές, οι λεπτομέρειες που καταγράφονταν αφορούσαν την εργασία αλλά και την προσωπική και οικογενειακή ζωή των δημοσίων υπαλλήλων, καθώς και την κοινωνικο-οικονομική τους κατάσταση. Με το πέρασμα του χρόνου οι απαιτήσεις αμβλύνθηκαν, η νομοθεσία τροποποιήθηκε μέχρι που φτάσαμε στα «φύλλα ποιότητος» που συντάσσονταν σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες τα τελευταία χρόνια.

Κωνσταντίνος Ζαβιτσάνος (1879 -1951)

Τα …τερτίπια του Βενιζέλου

Είναι γνωστό πως η πρώτη συνταγματική κατοχύρωση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων οφείλεται στον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος τη συμπεριέλαβε στη συνταγματική αναθεώρηση του 1911. Σκοπός υποτίθεται ότι ήταν η εξασφάλιση της απρόσκοπτης εργασίας τους και η πάταξη του πελατειακού συστήματος. Παρά το γεγονός ότι υπήρξαν αντιδράσεις εκ μέρους των βενιζελικών πως θα μονιμοποιούνταν «τα δημιουργήματα του παρελθόντος» ή άλλων πως δεν έπρεπε να επιβραβευθούν δημόσιοι υπάλληλοι που εργάζονταν μόλις δύο ώρες και φέρονταν με απαράδεκτο τρόπο στους πολίτες, όλοι συμφώνησαν στην ανάγκη να νομοθετηθεί το μέτρο. Εντυπωσιακή ήταν μάλιστα η υποδοχή του από τους κύριους εκπροσώπους του πελατειακού συστήματος στη Βουλή των Ελλήνων.
Αλλά δεν άργησε να έρθει ο εθνικός διχασμός κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Αποτέλεσε την αφορμή για να αρθεί, επιλεκτικά, η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Εντυπωσιάζει δε το γεγονός πως τις περιπτώσεις άρσης της μονιμότητας έκανε η κυβέρνηση εκείνου που την καθιέρωσε, δηλαδή του Ελευθερίου Βενιζέλου! Το Νομοθετικό Διάταγμα «Περί αναστολής πάσης διατάξεως περί μονιμότητος των δημοσίων λειτουργών και υπηρετών παντός κλάδου» υπέγραψαν ο Βασιλιάς Αλέξανδρος, ο Πρωθυπουργός Ελ. Βενιζέλος και σπουδαίοι παράγοντες της πολιτικής ζωής του τόπου όπως ο ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης, ο Νικόλαος Πολίτης, ο Λεωνίδας Εμπειρίκος κ.ά.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος με τον υπουργό Αλέξανδρο Ζάννα.

Ουσιαστικά εκμεταλλεύθηκαν τις έκτακτες συνθήκες που επικρατούσαν για να διώξουν επιλεκτικά τους αντιπάλους τους. Δηλαδή να κάνουν ό,τι ισχυρίζονταν πως προσπαθούσαν να αποφύγουν όταν έκαναν την συνταγματική ρύθμιση για τη μονιμότητα! Όποιος Υπουργός επιθυμούσε να διορίσει κάποιον δικό του αρκούσε να υπογράψει ένα Διάταγμα διώχνοντας από τη θέση του εκείνον που υπηρετούσε. Ένα από τα γνωστά θύματα αυτής της ρύθμισης υπήρξε και ο γνωστός Αθηναιογράφος Δημήτριος Καμπούρογλους, ο οποίος υπηρετούσε επί 25ετία στην Εθνική Βιβλιοθήκη. Απολύθηκε το 1917 προκειμένου να τοποθετήσει στη θέση του ένας υπουργός τον γόνο πανίσχυρης οικογένειας των Αθηνών.

Το στρατιωτικό μέτρο των μετατάξεων

Αλλά και οι μετατάξεις, οι οποίες βρίσκονται στην επικαιρότητα αυτή την εποχή, δεν είναι μέτρο που εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια. Η τελευταία πανίσχυρη κυβέρνηση (1928-1932) του Ελευθερίου Βενιζέλου ήταν επίσης εκείνη που εισήγαγε σε ευρεία κλίμακα και για λόγους οικονομίας λόγω της μεγάλης οικονομικής κρίσης τον περίφημο θεσμό των μετατάξεων που εφαρμόζεται στις ημέρες μας. Μόνον που τότε αφορούσε μόνον μετατάξεις από τη Χωροφυλακή στην Αστυνομία και από ένα σώμα στρατού σε άλλο. Προκειμένου να ελεγχθούν οι προσφυγικοί συνοικισμοί στην Αττική και λόγω αδυναμίας προσλήψεως αστυνομικών ο Υπουργός Εσωτερικών Κωνσταντίνος Ζαβιτσιάνος (1879-1951) μετακίνησε άνδρες από την Χωροφυλακή στην ουσιαστικά νεοσύστατη (1925) Αστυνομία Πόλεων. Υπήρξε ο πρωτεργάτης της θέσπισης του περίφημου ιδιώνυμου για την προστασία του «κοινωνικού καθεστώτος».

Φανατικός υποστηρικτής του μέτρου υπήρξε και ο Σοφοκλής Βενιζέλος, ο δευτερότοκος γιος του Πρωθυπουργού, ο οποίος εκείνη την εποχή υπηρετούσε ως στρατιωτικός ακόλουθος της ελληνικής πρεσβείας στο Παρίσι. Αντιγράφοντας όσα ίσχυαν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, κυρίως στη Γαλλία, η ελληνική κυβέρνηση σε περίοδο οικονομικής κρίσης αποφάσιζε το 1930 να μετατάξει ανώτερους αξιωματικούς του στρατού από τα άλλα Σώματα στην Αεροπορία. Το αρχικό νομοσχέδιο έφερε την υπογραφή του πρώτου (1930) Υπουργού Αεροπορίας Αλέξανδρου Ζάννα, ο οποίος αναγκάσθηκε να το αποσύρει μετά τις σφοδρές αντιδράσεις που εκδηλώθηκαν και τις πληροφορίες πως αν τολμούσε να το εισαγάγει στη Βουλή θα ξεσπούσε στρατιωτικό κίνημα!

 
Αργότερα ωστόσο ο Αλ. Ζάννας ψήφισε ιδιαίτερο νόμο με τον οποίο απέφυγε τη γενική εφαρμογή του μέτρου και περιορίστηκε στην μετάταξη έξι αξιωματικών από το Ναυτικό στην Αεροπορία εγκαινιάζοντας έτσι το νέο μέτρο. Από τότε το μέτρο επεκτάθηκε, αφορώντας πάντα μετατάξεις αξιωματικών άλλων σωμάτων στην Αεροπορία και κατοχυρώθηκε με νόμο το καλοκαίρι του 1931 έχοντας ως χαρακτηριστικά στοιχεία αφενός την εθελούσια συμμετοχή των αξιωματικών στη διαδικασία και αφετέρου την παροχή κινήτρων. Παρά τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν εκείνη την εποχή, απέτυχε η επέκταση του μέτρου των μετατάξεων γενικότερα στο δημόσιο τομέα.

mikros-romios.gr

Αν απολυθούν δημόσιοι υπάλληλοι...

" Εγώ στο δημόσιο κέντησα!, προίκισα και πάντρεψα τα παιδιά μου…." Και ο νοών νοείτω! "

Αρκετούς μήνες πριν, το καλοκαίρι, όταν οι γιατροί του νοσοκομείου Πολυγύρου ξεκινούσαν την επίσχεση εργασίας αντιδρώντας για τις ελλείψεις στο χώρο της υγείας και διεκδικώντας την καταβολή των δεδουλευμένων τους, μία κυρία λίγο πάνω από 60 χρόνων θύμιζε μαινόμενο ταύρο στην πύλη του νοσοκομείου.

Τα είχε βάλει με τους γιατρούς που έκαναν την κινητοποίηση και...
η ίδια δεν μπορούσε να εξυπηρετηθεί.

Την πλησίασα κι εντελώς ανθρώπινα έπιασα κουβέντα μαζί της σε μια προσπάθεια…να την ηρεμήσω. Απαιτήθηκε αρκετός χρόνος για να χαλαρώσει και να πάψει να φωνάζει εξαπολύοντας βέλη προς το δημόσιο.

«Εγώ» μου λέει, «το ξέρω καλά το δημόσιο, από μέσα. Κανένας δεν δουλεύει. Όλοι οι άχρηστοι εκεί μαζεύτηκαν. Κανείς δεν εξυπηρετεί τον πολίτη. Εγώ στο δημόσιο κέντησα, πάντρεψα και προίκισα τις δύο κόρες μου».

‘Ενιωσα πως με κεραυνοβολούσε.
Τι συμβαίνει αναρωτήθηκα. Βάλλει με μένος κατά του δημοσίου, αλλά η ίδια παραδέχεται πως στο δημόσιο πάντρεψε και προίκισε τα παιδιά της; Κι αυτό τo «εγώ στο δημόσιο κέντησα»… τί σημαίνει πάλι αυτό, αναρωτήθηκα.

«Εργαζόσασταν στο δημόσιο» τη ρώτησα, σκεπτόμενη πως ίσως απασχολήθηκε παλαιότερα στην κατασκευή χειροποίητων χαλιών που χρηματοδοτούνταν από το κράτος. Πόσο έξω έπεσα…..

«Εγώ» μου απαντά, «δούλεψα στο δημόσιο 16 χρόνια και συνταξιοδοτήθηκα από αυτό. Πήρα λεφτά από το δημόσιο, κατάφερα να παντρέψω με αξιοπρέπεια τα δυο μου κορίτσια, κατάφερα να φτιάξω και τις προίκες τους, το νοικοκυριό που δίνει κάθε γονιός στην κόρη του…»

Και το κέντημα πού κολλάει, ξανασκέφτηκα, οπότε φρόντισα να συντηρήσω την συζήτηση.
«Σε ποιο τομέα εργαστήκατε» τη ρώτησα.

«Στη χαρτογράφηση της νομαρχίας, τι τα ψάχνεις;» απάντησε αμέσως.

Ναι, αλλά το μορφωτικό της επίπεδο δεν δείχνει ότι έχει επιστημονική γνώση. Πώς μπορεί να απασχολήθηκε άραγε; αναρωτήθηκα.
«Συγγνώμη, αν δεν είμαι αδιάκριτη, τι έχετε σπουδάσει;», έσπευσα να ρωτήσω.

«Τι να σπουδάσω, το δημοτικό τέλειωσα. Απορείς πώς μπήκα; Όπως έμπαιναν όλοι.»

Ε, πλέον δεν άντεξα. Ρώτησα ευθέως.
«Μπορώ να καταλάβω ότι συγκεντρώσατε χρήματα για τη δαπάνη των γάμων, όπως και για τα προικιά των κοριτσιών σας, αλλά στο δημόσιο τί δουλειά κάνατε στη χαρτογράφησε και…κεντούσατε;»

«Εγώ του δημοτικού ήμουν. Έτσι κι αλλιώς δεν μπορούσα να κάνω κάτι στην υπηρεσία, όμως έγινα το δεξί χέρι της προϊσταμένης. Με έστελνε για τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ και για τις προσωπικές της δουλειές. Όταν τέλειωνα με αυτά είχα άφθονο χρόνο. Καθόμουν σε ένα γραφείο και κεντούσα. Αυτά τα κεντήματα τα χρυσοπουλούσα κι έτσι έβγαζα και δεύτερο μεροκάματο».

Πήρα πληρωμένη απάντηση.
Την κοίταξα αποσβολωμένη στα μάτια και δεν τόλμησα καν να ρωτήσω, τουλάχιστον απόδειξη κόβατε στους αγοραστές των εργόχειρων ή τα χρήματα τα παίρνατε μαύρα;
Γύρισα την πλάτη κι έφυγα, ακούγοντας την να συνεχίζει να βρίζει τους γιατρούς του δημοσίου…

«Ελλάς το μεγαλείο. Βρε, μπας και μαζί τα φάγαμε;»

Της Ελένης Ιατρού .

epirus-ellas.gr

Καλλιτεχνική ψευδοροφή.

Οι παρακάτω εικόνες τραβήχτηκαν από στο ΙΚΑ Αγησιλάου. Όπως βλέπετε οι υπάλληλοι εκεί εκτός από πολύ δουλειά έχουν και καλλιτεχνικές ευαισθησίες κι έτσι φρόντισαν να διακοσμήσουν κατάλληλα την μουντή και γκρίζα ψευδοροφή των γραφείων τους.

Μην τους απολύετε λοιπόν τους δημοσίους υπαλλήλους, μην τους βάζετε σε διαθεσιμότητα, μην τους κόβετε το μισθό. Αφήστε τους να εξασκήσουν ελεύθερα τη δουλειά τους – εεε, το λειτούργημά τους ήθελα να πω. Ως γνωστόν οι δημόσιοι υπάλληλοι εξασκούν λειτούργημα ενώ όλοι εμείς οι υπόλοιποι δουλειά (δηλ. δουλεία).

Εξάλλου, βλέπετε την καλλιτεχνική τους φύση, καθημερινά διαπιστώνετε την ευγένειά τους, την ανωτερότητά τους και την σοβαρότητα και υπευθυνότητα με την οποία εργάζονται για να σας εξυπηρετήσουν, για το κοινό καλό. Κάτω τα χέρια από τους δημοσίους υπαλλήλους λοιπόν. Κι αν καμιά φορά κάνουν και καμία απεργιούλα τι έγινε; Δεν το κάνουν για τους εαυτούς τους, όοοοοοχι. Το κάνουν για εσάς αχάριστοι πολίτες. Για το κοινό καλό, είπαμε, εργάζονται αυτοί.

Θαυμάστε λοιπόν τη διακόσμηση που με τα χεράκια τους δημιούργησαν στο συγκεκριμένο υποκατάστημα του ΙΚΑ οι υπάλληλοι (φαντάζομαι ότι και σε άλλες υπηρεσίες, με κάποιο τρόπο θα έχουν εκφραστεί).

Τι είπατε; Καταστρέφουν δημόσια περιουσία; Ε όχι και καταστρέφουν. Όποιος πιστεύει τέτοιο πράγμα απλά δεν ξέρει από τέχνη.

ellhnaras

Γεμάτος... παραθυράκια ο νέος οδηγός ορθής συμπεριφοράς δημοσίων υπαλλήλων

Γεμάτος... παραθυράκια είναι ο νέος οδηγός ορθής διοικητικής συμπεριφοράς των δημοσίων υπαλλήλων, που παρουσίασε τις προηγούμενες ημέρες ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Δημήτρης Ρέππας...

Κατά την προσφιλή τακτική του... Ελληνάρα, παρά την κατά τ' άλλα καλή πρόθεση του κ. Ρέππα, είναι σίγουρο ότι δεν θ' αλλάξουν και πολλά...


Μερικά παραδείγματα από τους νέους κανόνες για τους δημοσίους υπαλλήλους και οι εναλλακτικοί οδοί... διαφυγής:

1. Να εξυπηρετεί τους πολίτες κατά το υπηρεσιακό ωράριο: Το ωράριο ήθισται να αλλάζει κατά το δοκούν με την ανάρτηση νέας πινακίδας στην είσοδο.

2. Να μην χρησιμοποιεί τον υπολογιστή του για εξωυπηρεσιακά θέματα: Εναλλακτικά, μπορεί να μπαίνει στο facebook από δικό του Laptop, Tablet PC ή κάποιο smartphone. Η εξέλιξη της τεχνολογίας έχει λύσει τέτοια ζητήματα.

3. Να μην ακούει μουσική, εκτός αν προέρχεται από κεντρικό ηχητικό σύστημα της υπηρεσίας: Μπορεί να το κάνει μέσω bluetooth του κινητού τηλεφώνου του.

4. Αν συντρέχει σοβαρός λόγος, οφείλει να ζητήσει συγγνώμη από τον πολίτη και να τον παραπέμψει σε συνάδελφό του: Εφαρμόζεται εδώ και χρόνια, καθώς ο ένας σε στέλνει στον άλλον.

5. Να απαντά στο τηλέφωνο: Προϋπόθεση είναι να λειτουργεί το τηλέφωνο, κάτι που δεν περιλαμβάνεται στις οδηγίες...

6. Να έχει άριστη γνώση του αντικειμένου του και να ενημερώνεται συνεχώς για τις εξελίξεις... Μεταφράζεται όπως θέλετε...

7. Να επιδεικνύει ιδιαίτερη προσοχή όταν εξυπηρετεί αλλοδαπούς, ιδίως όταν δεν μιλούν καλά ελληνικά. Θα πρέπει να προσπαθεί να γίνει κατανοητός με οποιοδήποτε τρόπο: Πληροφορίες, που φέρουν υπαλλήλους να επιδεικνύουν φωτογραφίες από τα νέα κέντρα "φιλοξενίας" αλλοδαπών, που προετοιμάζει το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ελέγχονται ως ανακριβείς...

thestival

Λάδωμα για να γίνει η δουλειά.

Δύο στους δέκα επιχειρηματίες παραδέχτηκαν πως έχουν δωροδοκήσει δημόσιο υπάλληλο προκειμένου να προωθήσουν τα συμφέροντά τους. Τι καταμαρτυρούν τα στοιχεία αποκαλυπτικής έρευνας Σε έρευνα που διενήργησε η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΣΕ) και έγινε με τη συνεργασία του Ινστιτούτου Οικονομικών και Φορολογικών Μελετών, το 18% των επιχειρηματιών παραδέχτηκε πως δωροδόκησε δημόσιο υπάλληλο.

Ωστόσο, το 41,4% δικαιολογεί αυτή την συναλλαγή και υποστηρίζει πως το έπραξε για να μειώσει την ασφυκτική οικονομική επιβάρυνση που δεχόντουσαν οι επιχειρήσεις τους.

Από μία έως και τρεις φορές έχει δώσει χρήματα "κάτω από τραπέζι" το 9,2%, πάνω από 3 φορές το 8,6%, ενώ μόνο μία φορά απάντησε το 4,9%. Η πλειονότητα των ερωτηθέντων δηλαδή το 77,3% απάντησε πως δεν έχει δωροδοκήσει ποτέ δημοσίους υπαλλήλους.

Το 88,2% πιστεύει πως η φορολογική συνείδηση των Ελλήνων επιχειρηματιών είναι από χαμηλή έως και ανύπαρκτη και μόλις το 11,8% θεωρεί πως οι συνάδελφοι τους είναι διατεθειμένοι να επωμισθούν στο ακέραιο το σύνολο των φορολογικών τους υποχρεώσεων.

Η έρευνα, όπως σημειώνει η "Real News", έχει σταλεί ήδη από τον Πρόεδρο της ΕΣΣΕ, Βασίλη Κορκίδη, προς τον υπουργό Οικονομικών, Ευάγγελο Βενιζέλο, ενόψει της διαβούλευσης για το νέο φορολογικό σύστημα.

Στη συνοδευτική επιστολή οι έμποροι προτείνουν μείωση κατά 15% της φορολογίας των επιχειρήσεων, εφαρμογή ενιαίου συντελεστή ΦΠΑ 19% και χαμηλού συντελεστή ΦΠΑ 9%.

news247

Στο φως οι αποδοχές στον ΟΣΕ.

Στοιχεία για υπέρογκες αμοιβές των εργαζομένων στον ΟΣΕ έδωσε χθες στη δημοσιότητα ο υπουργός Υποδομών και Δικτύων κ. Δ. Ρέππας, με αφορμή τις ενστάσεις των συνδικαλιστών οι οποίοι υποστήριξαν ότι ο μέσος μισθός στον Οργανισμό δεν ξεπερνούσε τον Σεπτέμβριο του 2010 τα 1.443 ευρώ τον μήνα.

Ο κ. Ρέππας, αν και παραδέχθηκε ότι «δεν οφείλεται στους μισθούς των εργαζομένων η κακοδαιμονία του ΟΣΕ», ωστόσο παρουσίασε στοιχεία βάσει των οποίων σε ετήσια βάση οι μεικτές αποδοχές κατά μέσον όρο των εργαζομένων στον ΟΣΕ ανέρχονται σε 56.000 ευρώ και στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ σε 66.000 ευρώ.

Οπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο υπουργός Υποδομών, στον Εθνικό Διαχειριστή Σιδηροδρομικών Υποδομών (ΕΔΙΣΥ ΑΕ) ο διευθυντής λαμβάνει 117.804 ευρώ ετησίως και η κατώτερη μισθολογικά ειδικότητα του ελιγμοδηγού λαμβάνει 61.000 ευρώ τον χρόνο.


tovima

Η κοινωνία των απασχολήσιμων ανέργων.

1. Τα εργασιακά δικαιώματα θυσία στον βωμό της χρηματοπιστωτικής κρίσης.

Συμβαίνει σε τόσο πολλούς εργαζόμενους, τόσο γρήγορα και με τόσο σαρωτικό τρόπο, που δυστυχώς είναι πια αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας ΟΛΩΝ μας:

Απολύσεις ατομικές και ομαδικές, καθυστέρηση πληρωμής δεδουλευμένων, απλήρωτη υπερωριακή απασχόληση, μαύρη εργασία, μερική απασχόληση, δανεισμός εργαζομένων, μεταφορές προσωπικού, η μητρότητα εξοβελιστέα, αιώνια η ομηρία των συμβασιούχων, ανασφάλιστη εργασία και στατιστικό κρύψιμο της ανεργίας μέσω των προγραμμάτων stage, βάπτιση των εργαζομένων σε «εργολάβους», «εξωτερικούς ή ειδικούς συνεργάτες», των απολύσεων σε «εθελούσιες αποχωρήσεις» και «αναγκαίες αναπροσαρμογές για οικονομοτεχνικούς λόγους», απόλυτη εκμετάλλευση των οικονομικών μεταναστών.

Ο στόχος όλων αυτών των πρακτικών κοινός : στη δίνη της χρηματοπιστωτικής κρίσης και υπό την απειλή του πανικού της ανεργίας να αφαιρεθούν δικαιώματα, να ξεπεραστεί η ενοχλητική εργατική νομοθεσία, να υπονομευθούν τα πιο βασικά δικαιώματα : σταθερή εργασία, αξιοπρεπής αμοιβή, ασφαλιστική κάλυψη. Η γενιά των 500 ευρώ και της ελαστικής εργασίας δεν πρέπει να έχει εργασιακά δικαιώματα. Μόνο υποχρεώσεις. Είναι το δικό της στοίχημα να πείσει αν μπορεί να έχει όμως δική της φωνή και αντίδραση.

2. Stage – H απάτη της ψευδομαθητείας:

Ακόμη και στην πρόσφατη διακαναλική συνέντευξή του (Δευτέρα 25 Οκτωβρίου) ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου επιχείρησε εκ νέου να νομιμοποιήσει την εργασιακή απάτη τής υπό τον μανδύα της «μαθητείας» και της «προσφοράς» εργασιακής εμπειρίας άνευ όρων και ορίων εργασιακής εκμετάλλευσης. Πρόκειται για τη μετεκλογική ολική επαναφορά του απασχολήσιμου ανέργου στο νεοφιλελεύθερο τοπίο του αντεργατικού μνημονιακού τυφώνα της γενικευμένης ανεργίας και της πλήρους απορρύθμισης εργασιακών δικαιωμάτων και συλλογικών και ατομικών συμβάσεων. Στο όνομα αυτής της ισοπεδωτικής διαμόρφωσης του νέου τοπίου οι αλήθειες αποσιωπούνται, οι λέξεις χάνουν το νόημά τους και στη νέα γλώσσα του εργασιακού μεσαίωνα αναβαπτίζονται.

3. Αξίζει λοιπόν να θυμίσουμε για μια ακόμη φορά τα αυτονόητα – προς γνώση και μη συμμόρφωση: Στη γνήσια σύμβαση μαθητείας που καταρτίζεται ως τέτοια εγγράφως, ο μαθητής - τεχνίτης δεν συνδέεται με σύμβαση εργασίας, γιατί το κύριο στοιχείο είναι η εκμάθηση της τέχνης. Όμως στο ελληνικό παράδειγμα η σύμβαση δήθεν «μαθητείας» συναντάται αποκλειστικά ως σύμβαση εργασίας. Εφόσον στην περίπτωση αυτή η εργασία του μαθητευόμενου αποτελεί το μοναδικό, το κρίσιμο και το βαρύνον στοιχείο, έχουμε κανονική σύμβαση εργασίας. Πρόκειται δηλαδή για δήθεν «μαθητευόμενους», η σύμβαση των οποίων όμως αποτελεί σε κάθε περίπτωση κανονική σύμβαση εργασίας (ορισμένου χρόνου εν προκειμένω).

4. Στην ελληνική περίπτωση τόσο το Δημόσιο όσο και τα εποπτευόμενα από αυτό ΝΠΔΔ εκτελούσαν επί σειρά ετών με τους εργαζόμενους των stage τις ίδιες ακριβώς εργασίες και τα υπηρεσιακά καθήκοντα του μόνιμου προσωπικού τους, υπόκεινται δε και οι εργαζόμενοι αυτοί στις εντολές των προϊσταμένων των οικείων υπηρεσιών. Ασκεί δηλαδή το αυτό διευθυντικό δικαίωμα επ’ αυτών, στοιχείο που εξηγεί άλλωστε τόσο το εργασιακό αντικείμενο στο οποίο απέβλεψε το Δημόσιο - εργοδότης από την πρώτη στιγμή απασχόλησης αυτών των συμβασιούχων εργαζομένων του όσο και την ανανέωση των συμβάσεων (πόσο άλλωστε μπορεί να διαρκεί μία γνήσια σύμβαση μαθητείας, πολύ περισσότερο μάλιστα όταν κατά τη διάρκειά της δεν εμφανίζονται καθόλου και πουθενά εκπαιδευτές;) και μάλιστα με δαπάνες του ίδιου του ελληνικού Δημοσίου, όπως ευτυχώς αποκαλύφθηκε ότι συνέβαινε συστηματικά.

5. Κανείς δεν δικαιούται ούτε στιγμή να λησμονήσει ότι πίσω από τη σκανδαλώδη και ευτυχώς αποκαλυφθείσα σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία πραγματικότητα της ανασφάλιστης εργασίας των 550 ευρώ μηνιαίως για άνεργους πτυχιούχους ΑΕΙ κρύβεται το συνολικό πρόβλημα των συμβασιούχων, είτε του ευρύτατου δημόσιου είτε του ιδιωτικού τομέα, κομμάτι του οποίου (ίσως το πιο εξευτελιστικό για τα ανθρώπινα και εργασιακά δικαιώματα) αποτελούν και οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι των stage. Όσο δε οι αληθινοί φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί της εκάστοτε κυβερνητικής εξουσίας προσποιούνται είτε τους ανήξερους είτε τους συμπαθούντες, οι χιλιάδες συμβασιούχοι - ημιάνεργοι - άνεργοι θα είναι εδώ, στο πολιτικό και κοινωνικό προσκήνιο, για να τους θυμίζουν τη διαρκή αντιπαλότητα της μνήμης ενάντια στη λήθη, της κάθε μορφής εκμετάλλευσης της ανάγκης για δουλειά απέναντι στην υπεράσπιση του δικαιώματος για σταθερή και αξιοπρεπή εργασία.
του Δημήτρη Περπατάρη, Δικηγόρου-Εργατολόγου

topontiki

H συνένοχη κοινωνία.

Νέος, ωραίος και απόφοιτος Ελληνικού Πανεπιστημίου. Σχολή; Δεν έχει και μεγάλη σημασία. Ψυχολόγος. Θεολόγος. Μουσικολόγος. 3η ή 4η ή 5η επιλογή στο μηχανογραφικό.Παρουσιάστηκε γιατί πέρασε. Έβγαλε πάσο και βιβλιάριο σπουδών και έζησε τέσσερα υπέροχα φοιτητικά χρόνια, διαβάζοντας τα sos , πίνοντας καφέ στα κυλικεία και πολιτικολογώντας ανελέητα. Ορκίστηκε περήφανα, με φόντο μια συγκινημένη μαμά και την τσακαλοπαρέα που φώναζε συνθήματα. Και ύστερα, ήρθε η ώρα να σταθεί στα πόδια του.

Τα χαστούκια δεν άργησαν να έρθουν διαδοχικά. Γραφείο δικό του δεν το τολμούσε, είχε μάθει απ την οικογένεια να μη ρισκάρει, γιατί , ποιος ξέρει; Μπορεί και να χάσει! Ιδιωτικός υπάλληλος στον τομέα του; Ας γελάσουμε. Εταιρίες ψυχολόγων; Think tanks θεολογίας; Ιδιωτικά ωδεία; Αυτά γίνονται σε ξένες χώρες, εδώ ειναι Ελλάδα. Δεν το χε σκεφτεί έτσι όταν περίμενε στην ουρά της γραμματείας για να γραφτεί στη σχολή του. Για την ακρίβεια δεν είχε σκεφτεί τίποτα. Του αρκούσε που «πέρασε». Έτσι στην ανεργία. Κάρτούλα. Ουρά. Κλάψα και γκρίνια. Κι υστερα έληξε η αναβολή του κι ήρθε ο στρατός. Η μάνα του στα τηλέφωνα, παρακάλια σε βουλευτάδες, ξεροστάλιασμα έξω απ τα γραφεία. Μια καλή μετάθεση και αντάλλαγμα η ψήφος (7 σταυρούς είχε πίσω του, με τ αδέρφια και τη θεια του,όχι παίζουμε). Κι όταν τέλειωσε το φανταρικό, τότε μια απ τα ίδια. Συστάσεις από υποψηφίους βουλευτές, κομματάρχες και τοπάρχες. Τηλέφωνα σε παλιούς γνωστούς. Γλύψιμο και δημόσιες σχέσεις. Ένας γνωστός απ το χωριό, σύμβαση στην κοινότητα, ειδικότητα «χειριστής h/y».Καμία σχέση με το αντικείμενο, καμιά εξειδίκευση, καμιά γνώση ,αλλά με λίγο σπρώξιμο μπορούσε να κολλήσει στο γραφείο για τα καλά, αν μόνο του μετέτρεπαν τη σύμβαση σε αορίστου.. Κι έτσι στα 40 του, γραφιάς στο δημαρχείο, έχοντας πίσω του μια εκπαίδευση που κόστισε 5-10 χιλιάδες ευρώ στον φορολογούμενο, και την οποία ποτέ δεν αξιοποίησε για κάτι δημιουργικό. Έχοντας μπροστά του μια καριέρα ανοησίας που θα μπορούσε να την ακολουθήσει ο οποιοσδήποτε, με τα μισά λεφτά. Έχοντας από πάνω του βουλευτάδες, υπουργούς και δημάρχους που ψήφιζε για το καλό της τσέπης του, από μικρό παιδί. Πολλαπλασιάστε το επί "10 εκατομμύρια". Το γινόμενο δε σας κάνει μια κρίση; Ή μάλλον, σας κάνει μόνο μία;

e-roosters