Καλλιτεχνική ψευδοροφή.

Οι παρακάτω εικόνες τραβήχτηκαν από στο ΙΚΑ Αγησιλάου. Όπως βλέπετε οι υπάλληλοι εκεί εκτός από πολύ δουλειά έχουν και καλλιτεχνικές ευαισθησίες κι έτσι φρόντισαν να διακοσμήσουν κατάλληλα την μουντή και γκρίζα ψευδοροφή των γραφείων τους.

Μην τους απολύετε λοιπόν τους δημοσίους υπαλλήλους, μην τους βάζετε σε διαθεσιμότητα, μην τους κόβετε το μισθό. Αφήστε τους να εξασκήσουν ελεύθερα τη δουλειά τους – εεε, το λειτούργημά τους ήθελα να πω. Ως γνωστόν οι δημόσιοι υπάλληλοι εξασκούν λειτούργημα ενώ όλοι εμείς οι υπόλοιποι δουλειά (δηλ. δουλεία).

Εξάλλου, βλέπετε την καλλιτεχνική τους φύση, καθημερινά διαπιστώνετε την ευγένειά τους, την ανωτερότητά τους και την σοβαρότητα και υπευθυνότητα με την οποία εργάζονται για να σας εξυπηρετήσουν, για το κοινό καλό. Κάτω τα χέρια από τους δημοσίους υπαλλήλους λοιπόν. Κι αν καμιά φορά κάνουν και καμία απεργιούλα τι έγινε; Δεν το κάνουν για τους εαυτούς τους, όοοοοοχι. Το κάνουν για εσάς αχάριστοι πολίτες. Για το κοινό καλό, είπαμε, εργάζονται αυτοί.

Θαυμάστε λοιπόν τη διακόσμηση που με τα χεράκια τους δημιούργησαν στο συγκεκριμένο υποκατάστημα του ΙΚΑ οι υπάλληλοι (φαντάζομαι ότι και σε άλλες υπηρεσίες, με κάποιο τρόπο θα έχουν εκφραστεί).

Τι είπατε; Καταστρέφουν δημόσια περιουσία; Ε όχι και καταστρέφουν. Όποιος πιστεύει τέτοιο πράγμα απλά δεν ξέρει από τέχνη.

ellhnaras

Όχι άλλο Frozen Yogurt από το Mάρκο Βερέμη*

Απεχθάνομαι το frozen yogurt. Η απέχθειά μου δεν έχει τόσο να κάνει με τη γεύση, αν και σίγουρα προτιμώ ένα κανονικό παγωτό ή ένα αυθεντικό Ελληνικό γιαούρτι. Μ’ενοχλεί περισσότερο, αυτό που το frozen yogurt αντιπροσωπεύει σ’αυτή τη χώρα. Βλέπω μαγαζιά frozen yogurt να ξεφυτρώνουν παντού σα μανιτάρια και επιβεβαιώνεται ο φόβος μου ότι τίποτα δε μάθαμε σαν έθνος από τα λάθη μας.

Το frozen yogurt δε διαφέρει σε τίποτα απο αυτά που κάναμε τα τελευταία 20 χρόνια. Μαζική εισαγωγή ή αντιγραφή προϊόντων που είχαν εφευρεθεί, φτιαχτεί και πετύχει στο εξωτερικό. Τεμπέλικη επιχειρηματικότητα που ακολουθεί την πεπατημένη.

Δε μας φταίει μόνο ότι έχουμε ένα γιγάντιο, ανίκανο και διεφθαρμένο δημόσιο τομέα που συτίζεται εις βάρος της οικονομίας. Μεγαλύτερη ίσως ζημιά μας έκανε ότι εδώ και χρόνια πάψαμε να προσπαθούμε να φτιάξουμε ότιδήποτε το καινούργιο.Γίναμε ένα έθνος μεταπωλητών, χάσαμε την δημιουργικότητα και τη φαντασία μας.

Η μεταπώληση δε δημιουργεί πολλές δουλειές και έχει καταστροφικές συνέπειες για το εμπορικό μας ισοζύγιο.Το χειρότερο είναι ότι καλλιεργεί μια αρνητική εθνική ψυχολογία. Αυτά που καταναλώνουμε επί δεκαετίες έχουν ολοένα και λιγότερη σχέση με αυτά που παράγουμε.

Αναμφισβήτητα, το να φτιάξεις κάτι καινούργιο είναι πολύ πιο δύσκολο από το να εισάγεις το έτοιμο. Θέλει κόπο, μεράκι, προσπάθεια, έχει την αγωνία και το φόβο του αγνώστου και του επισφαλούς. Είναι πολύ πιο εύκολο να ψωνίσεις μια δοκιμασμένη συνταγή από το εξωτερικό. Όμως, η εγχώρια παραγωγή και εξαγωγή υπηρεσιών και προϊόντων προστιθέμενης αξίας είναι μονόδρομος,αν θέλουμε να ανατρέψουμε την καταστροφική πορεία που έχει πάρει η χώρα μας.

“Το frozen yogurt δε διαφέρει σε τίποτα απο αυτά που κάναμε τα τελευταία 20 χρόνια. Μαζική εισαγωγή ή αντιγραφή προϊόντων που είχαν εφευρεθεί, φτιαχτεί και πετύχει στο εξωτερικό. Τεμπέλικη επιχειρηματικότητα που ακολουθεί την πεπατημένη.”

Η επιστροφή στην παραγωγή είναι καλύτερος δρόμος για την ψυχή και το ηθικό μας. Το συλλογικό, αλλά και το προσωπικό αίσθημα αυτο-πραγμάτωσης και καταξίωσης, η ικανοποίηση και η περηφάνια που νοιώθει κανείς όταν βλέπει, καταναλώνει αλλά και εξάγει ή μοιράζεται τον καρπό της δημιουργικότητάς του, δεν συγκρίνεται με την ρηχή ικανοποίηση του εύκολου χρήματος. Όπως ακριβώς το μήλο από το δέντρο που φύτεψες, πότισες και κλάδεψες για δεκαετίες στον κήπο σου, έχει διαφορετική γέυση από το άψυχο φρούτο που ψώνισες στο σούπερ μάρκετ.

Η επανοικοδόμηση του έθνους μας μετά τον πόλεμο ήταν καρπός του ήθους και της αποφασιστικότητας μικρών παραγωγών. Βιοτέχνες, χτίστες, τεχνίτες, δημιουργοί – άνθρωποι που δούλεψαν σκληρά και με το δικό τους τρόπο καινοτόμησαν. Τα τελευταία 3 χρόνια, ολοένα και περισσότεροι νέοι Έλληνες δεν επιλέγουν τον “εύκολο δρόμο” της μεταπώλησης, αλλά μοχθούν και δοκιμάζονται, φτιάχνοντας επιχειρήσεις και προϊόντα καινοτόμα και μοναδικά. Πολλοί έχουν την υπομονή και επιμονή να αλλάξουν τη σάπια εγχώρια οικονομία ή να ταξιδέψουν ως την άκρη του κόσμου για να εξάγουν τα προϊόντα μας. Τέτοιους έχουμε ανάγκη τώρα, και όχι περισσότερα στέκια frozen yogurt, με όλα όσα αντιπροσωπεύουν.

*Ο Μάρκος Βερέμης είναι ιδρυτής και πρόεδρος της εταιρίας Upstream Systems.

hellasdirect

“Nihil Graeciae humanum, nihil sanctum”

(Τίποτα δεν είναι πιο ανθρώπινο, πιο ιερό από την Ελλάδα)

Marcus Tullius Cicero (106 b.c. – 43 b.c.) [Λατίνος Κλασικός]

Η Προφητεία του Χάρρυ Κλυνν.

Μπουάτ «Διαγώνιος», Παράσταση «Αλλαγή και πάσης Ελλάδος», 1983

«Aν οι μισοί Έλληνες ξέρανε πώς ζουν οι άλλοι μισοί, θα ήταν κι αυτοί απατεώνες. Tι να πεις για τους Έλληνες. Κάθονται δυο ολόκληρες ώρες, για να πιουν στιγμιαίο καφέ! Στην Ελλάδα την άγνοια τη λέμε ψυχραιμία.


O νεοέλληνας είναι το άτομο εκείνο που έχει δυο τηλεοράσεις στο σπίτι του, δυο αυτοκίνητα στο πεζοδρόμιό του, και δυο κατοστάρικα στην τσέπη του. Τα δυο μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο Έλληνας, είναι πώς θα χάσει δέκα κιλά και πού θα βρει πάρκινγκ. Με αυτοκόλλητο στο κούτελο θα κυκλοφορούμε όλοι, για να φαίνεται ποιος έκανε φορολογική δήλωση και ποιος όχι. Εδώ και δύο χρόνια (εννοεί το 1981) έχει αρχίσει το μεγάλο κακό, που θα μετατρέψει σιγά-σιγά τους Έλληνες σε λαό πιθήκων, σε λαό ψηφοφόρων, δημοσίων υπαλλήλων, καταναλωτών, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, κομπιναδόρων και συνδικαλισταράδων. Σε είκοσι-τριάντα χρόνια από σήμερα Ανδρέας Παπανδρέου μπορεί να μην υπάρχει. Θα υπάρχει όμως μια Ελλάδα πτωχευμένη κι ένας λαός στα όρια της οικονομικής και της ηθικής εξαθλίωσης».


musicheaven

Για όσους ενοχλούνται όταν 'Eλληνες του “εξωτερικού” ΤΟΛΜΟΥΝ να πουν την γνώμη τους….

Ειναι μερικοί που ενοχλούνται (πάρα πολύ) οταν ‘Ελληνες που ζουν στο Εξωτερικό – όπως εγώ – λένε την γνώμη τους για την κατάσταση στην Ελλαδα – όπως εγώ – και τολμούν μάλιστα να προτείνουν και λύσεις - όπως εγώ.Ισως να πιστεύουν οτι ζούμε στον δκό μας τέλειο μικρόκοσμο και δεν καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει στην Ελλάδα ή δεν μας ενδιαφέρει . Λάθος !

Δεν ζούμε στον Αρη ούτε στην Αφροδίτη. Ακόμα στον ίδιο πλανήτη βρισκόμαστε και παρακολουθούμε τις εξελίξεις τη ιδια χρονική στιγμή με εσάς στην Ελλάδα από τα ίδια Μ.Μ.Ε. που παρακολουθείτε και εσείς. Μιλαμε στo Skype ή στο τηλέφωνο με φίλους, συγγενείς και γνωστούς.

Εκτός του ότι πολλοί απο εμάς προσκαλούμαστε να πούμε την γνώμη μας, ερχόμαστε τακτικά στην Ελλαδα, ψηφίζουμε, συμμετέχουμε σε πολιτικές και άλλες κινήσεις και συνέδρια κομμάτων (με δικά μας έξοδα).

Πολλοί απο εμάς δεν έφυγαν απο την Ελλάδα, για να ζήσουν την «εμπειρία του εξωτερικού». Εφυγαν γιατί αυτή η χώρα τους πλήγωνε καθημερινά, γιατί δεν μπορούσαν να βρουν δουλειά, γιατί έβλεπαν τον γιό, την κόρη ή ανηψιό του κάθε κομματικού στελέχους να μπαίνει απο την πλαινή πόρτα στο δημόσιο, η τον κάθε άσχετο φίλο και κουμπάρο ενος στελέχους μιας εταιρείας να παίρνει την θέση που δεν άξιζε.

Εχουμε ακόμα συγγενείς και φίλους στην Ελλάδα που εχουν πληγεί απο την οικονομική κρίση, έχουν χάσει την δουλειά τους και αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους. Πολλοί απο εμάς στέλνουμε χρήματα στις οικογένειές μας .

Προσωπικά εχω παρατηρήσει ότι πολλοί από εμάς – του εξωτερικού – έχουμε μιά καλύτερη εικόνα για το συμβαίνει στην Ελλάδα. Ίσως γιατί βλέπουμε τα πράγματα πιο αντικειμενικά, απέξω , ίσως γιατί δεν υπήρξαμε οι ευνοημένοι αυτού του βρώμικου πολιτικού συστήματος που διαμελίζει την ελληνική κοινωνία τα τελευταία 30-40 χρόνια.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα μου πείς οτι έχω τακτοποιηθεί και δεν ξέρω τι συμβαίνει στην Ελλάδα, ξανασκέψου το αγαπητέ ανώνυμε. Οχι μόνο γνωρίζω, αλλά παραμένω και αδιόρθωτα ρομαντική- πιστεύω ότι μπορώ να βοηθήσω κιόλας, ότι μπορεί να καταφέρω να επιστρέψω μια μέρα στην χώρα μου. Σκέψου ακόμα , ότι ισως να συνέβαλες και εσύ να φύγω αρχικά απο την Ελλάδα.

Ένα υπέροχο κείμενο της Αθηνάς Δ.

athenadr

H Heike Hänsel φώναξε μέσα στο Γερμανικό Κοινοβούλιο: "Είμαστε όλοι Έλληνες"

"Είμαστε όλοι Έλληνες" αναφώνησε πριν λίγο η Γερμανίδα βουλευτής των αριστερών Heike Hänsel ενώ τόνισε πως ντρέπετε που η Γερμανική Κυβέρνηση φέρνει καθημερινά ολοένα και περισσότερο στην εξαθλίωση τον Ελληνικό λαό.Σε άλλο σημείο σχολίασε το γεγονός πως...
ο 86χρονος πλέον Μίκης Θεοδωράκης κατεβαίνει και αγωνίζεται ακόμα και τώρα στους δρόμους για να υπερασπιστεί τα δικαίωματα όλων των Ελλήνων. Αξίζει να δείτε πιο κάτω το τελευταίο άρθρο της Heike Hansel στην προσωπική της σελίδα με τίτλο

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΑΡΧΉ


troktikoblog

http://www.eter.gr/2012-02-09_Efarmostikos_nomos_sxolia1__1_.pdf

Γράμμα από τον Ελλήνα προς τον Ελληνάρα…

Περάσαμε πολλά χρόνια μαζί. Εγώ σε θυμάμαι, Εσύ με θυμάσαι; Στο σχολείο ήμουν αυτός που ζητούσες να αντιγράψεις από το γραπτό μου. ....Στο Γυμνάσιο και Λύκειο ήμουν αυτός που ήθελε να μάθει και να διαβάσει όταν εσύ και οι υπόλοιποι θέλατε κοπάνες. Οι κοπάνες σου δεν με πείραζαν, με πείραζαν οι καταλήψεις και οι μαθητικές πορείες.

Στο Πανεπιστήμιο ήμουν αυτός που απέφευγα τις κομματικές οχιές που σαν πρώτο μέλημα τους είχαν το κόμμα και όχι το Πανεπιστήμιο. Ήμουνα αυτός που έβλεπε τους κομματικούς αγροίκους να διακόπτουν μαθήματα, εξεταστικές για να κάνουν ανακοινώσεις. Ήμουνα αυτός που δεν ήθελε ποτέ η σχολή να κλείσει, αλλά χανόταν η φωνή μου στην φάρμα με τα ζώα. Είμαι αυτός που ήθελε να μάθει και να δώσει εξετάσεις, και έβλεπα τους πράσινους, μπλε και κόκκινους να έχουν από πριν τα θέματα. Για εσένα το Πανεπιστήμιο ήταν δημόσιες σχέσεις, για έμενα τόπος μάθησης.

Εσύ ήθελες να φτιάξεις δίκτυο λοιπών λαμογιών, ενώ εγώ να αποκτήσω γνώσεις και ικανότητες. Στα πάρτι ήσουν πρώτη μούρη, αλλά στα μαθήματα άφαντος. Στο Πανεπιστήμιο πατούσες όταν θυμόσουν, αλλά κομματικές εκδηλώσεις δεν τις έχανες. Δεν ήσουν έξυπνος, απλώς εξυπνάκιας.

Είμαι αυτός στον οποίο κλείνεις τον δρόμο όταν πηγαίνω στη δουλειά ή το σπίτι μου. Συνήθως διαμαρτύρεσαι για την ομάδα σου, για τον καιρό, για τις αλλαγές που πλήττουν τα προνόμια σου. Πάντα υπάρχει ένας λόγος για τη διαμαρτυρία σου και σου αρέσει να διαμαρτύρεσαι συχνά. Είμαι αυτός που ταλαιπωρείται στα διόδια, στα σύνορα από μια ομάδα 20 τύπων με πανό. Είμαι αυτός που πρέπει να ελέγχει το πρόγραμμα των απεργιών σε καθημερινή βάση. Είμαι αυτός που έχω μαγαζί στο κέντρο και δεν μπορώ να κάνω πια τη δουλειά μου, γιατί ξέρω ότι από τις 200 μέρες εργασίας τις μισές θα λειτουργώ κουτσά. Είμαι αυτός που πληρώνει τις σπασμένες τζαμαρίες που εσύ σπας.

Είμαι αυτός που δεν μπορώ να ταξιδέψω μέσα και εκτός της Ελλάδος όταν δένεις τα καράβια ή κλείνεις αεροδρόμια. Είμαι αυτός που χάνω δουλειές και εισόδημα με τις παραπάνω πράξεις σου. Όταν εσύ βγαίνεις και γκαρίζεις εγώ πρέπει να συνεχίσω να πολεμώ και να προσπαθώ, γιατί έτσι έχω μάθει.

Όταν εσύ βγαίνεις το βράδυ στα μπουζούκια και μετράς το εγώ σου με το πόσα λουλούδια θα ρίξεις στην πίστα, εγώ κοιμάμαι και ξεκουράζομαι ή διαβάζω. Τη δική σου υπερκατανάλωση φροντίζω εγώ που κάνω αποταμιεύσεις. Πότε δεν πήρα εορτοδάνειο, δημοσιουπαλλοδάνειο, διακοποδάνειο! Εσύ όμως ήσουν πρώτος χρήστης. Με το εισόδημα μου μπορούσα να πάρω Audi, αλλά πήρα Toyota. Εσύ από την άλλη δανείστηκες μέχρι την κεφαλή σου και πήρες Mercedes αντί για Toyota και οι δόσεις σε τσακίζουν.

Είμαι αυτός που αποκαλείς κορόιδο, γιατί πληρώνω τους φόρους μου, ενώ εσύ μπορείς και τους αποφεύγεις. Είμαι αυτός που αποκαλείς βλάκα, γιατί κάθομαι και δουλεύω στη δουλειά μου και κάνω και υπερωρίες, εσύ εάν είσαι στο δημόσιο τη σκαπουλάρεις από νωρίς για να προλάβεις και το μεσημεριανό.

Απέφευγα τους πολιτικούς και τις γλοιώδεις υποσχέσεις τους, γιατί είμαι πολιτικοποιημένος και όχι κομματικοποιημένος. Από την άλλη εσύ πουλήσεις τη ψήφο σου για ρουσφέτια, προνόμια και συμφωνίες. Το κόμμα έγινε η ομάδα σου και εσύ το κομματόσκυλο.

Εσύ ως αγρότης έδινες ψευδή στοιχεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τη σοδειά και παραγωγή σου (λολ), με ανάγκαζες να αγοράζω και να είσαγω ξένα γεωργικά προϊόντα, γιατί προτιμούσες επιδοτήσεις-μπουζούκια-Porsche χωρίς δουλειά παρά εργασία και προσπάθεια. Εσύ ως συνδικαλήστης έκλεισες όλην την παραγωγική βιομηχανία στην Ελλάδα αυτές τις δεκαετίες και έκανες το Made-in-Greece να αποτελεί είδος προς εξαφάνιση. Είσαι αυτός που αγαπάνε οι Βούλγαροι και οι Τούρκοι, μια που τους έστειλες τόσες επενδύσεις.

Είσαι αυτός που τσάκισες τα ταμεία με ψεύτικες αναπηρικές συντάξεις, συντάξεις στα 40 (ξέρεις ποιος είσαι), πλαστές συντάξεις. Το χειρότερο είναι ότι δεν έδωσες τίποτα στα ταμεία, ενώ εγώ τα έδωσα όλα και δεν θα δω τίποτα από αυτά. Είσαι αυτός που ζητάς να αυξηθούν οι φόροι γιατί έτσι ζεις, από φόρους των υπολοίπων.

Εγώ ποτέ μου δεν καταδέχθηκα να δουλέψω στο δημόσιο. Δεν είναι δουλεία παραγωγική, αλλά μεταφορά εισοδήματος από μια κοινωνική ομάδα σε μια άλλη. Ήθελα καριέρα στην ελευθερή αγορά. Εσύ όμως έκανες τα πάντα για μια θέση στο δημόσιο, γιατί πολύ απλά αυτό θέλεις: να πληρώνεσαι για μηδαμινή προσπάθεια. Είμαι αυτός που όταν έρχομαι να εξυπηρετηθώ στο δημόσιο με συμπεριφέρεσαι σαν είλωτα που έχει εισέλθει στο προσωπικό σου τσιφλίκι.

Είμαι αυτός που δεν του έδινες πότε απόδειξη και εάν ζητούσα αύξανες την τιμή πολύ παραπάνω (ΦΠΑ και φόρος εισοδήματος), γιατί πολύ απλά δεν τα είχες υπολογίσει πότε να κάνεις σωστή δουλειά. Είμαι αυτός που βλέπει ότι η χώρα του έχει τους πιο ακριβοπληρωμένους ελεύθερους επαγγελματίες. Είμαι αυτός που του ζητούσες «γρηγορόσημο» για να κάνεις απλώς τη δουλειά σου.

Τώρα που τα ζωνάρια στένεψαν και εσύ κατεβαίνεις στον δρόμο, γιατί τα παραπάνω δεν θα ισχύουν πια, εγώ βρίσκομαι ακόμη στο γραφείο, στο μαγαζί και παλεύω για το μέλλον μου. Εσύ από την άλλη δίνεις μάχη με νύχια και με δόντια να κρατήσεις την παλαιά τάξη πραγμάτων.

Τόσα χρόνια δεν μίλησα. Δεν κατέβηκα να κλείσω κανένα δρόμο, καμία επιχείρηση. Τόσα χρόνια μου ρουφούσαν το αίμα και ήξερα ότι το σύστημα είναι εναντίον μου. Με είδες ποτέ να κλείνω καμία δημόσια υπηρεσία; Με είδες ποτές να βγαίνω στους δρόμους και να ζητώ λιγότερο κράτος και λιγότερους ΔΥ; Με άκουσες ποτέ να λέω να βγούνε τα κόμματα από τα Πανεπιστήμια;

Σου έχω νέα Ελληναρά! Την έχασες τη μάχη. Το ρολόι δεν ξαναγυρνά. Μπορείς να φωνάξεις και να διαμαρτύρεσαι όσο θέλεις, αλλά τον εαυτό σου θα βλάπτεις. Οι μάσκες έπεσαν. Με τις πράξεις σου Ελληναρά έφερες τη χώρα στο χείλος του γκρεμού. Το χειρότερο είναι ότι οι ξένοι έχουν τη χείριστη άποψη για τους Έλληνες τώρα (δεν κάνουν διάκριση μεταξύ εμένα και εσένα).

Υπάρχει μια διαφορά και είναι τεράστια. Δεν είμαστε τα ίδια άτομα όπως κατάλαβες. Οι Έλληνες στο εξωτερικό διαπρέπουν. Για δες το Λονδίνο πόσους επαγγελματίες από Ελλάδα έχει; Πόσοι φοιτητές σπουδάζουν εκεί; Σε διεθνές επίπεδο οι Έλληνες επιστήμονες έχουν διαπρέψει. Οι Έλληνες στα ναυτιλιακά έχουν κυριαρχήσει. Ακαδημαϊκά Έλληνες υπάρχουν σε πάρα πολλά Πανεπιστήμια. Σε πολυεθνικές η παρουσία τους είναι ακόμη ισχυρότερη.

Ναι, οι Έλληνες έχουν αξία και τη διεκδικούν, δεν τους τη χαρίζει κανένας λόγω δαφνών του αρχαίου παρελθόντος. Με προσπάθεια ανεβαίνουν στη σκάλα της επιτυχίας. Τρανό παράδειγμα είναι τα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Η μεγαλύτερη εξαγωγή της Ελλάδος είναι οι σπουδαστές στο εξωτερικό. Ο Ελληναράς κατάντησε τα ελληνικά Πανεπιστήμια ως κομματικές αρένες, ας τα κρατήσεις εσύ.

Κράτησε το δημόσιό σου, κράτησε και τις πορείες σου, κράτησε τους πολιτικούς σου (όλων των κομμάτων), κράτησε τη διαφθορά σου, κράτησε τα λαμόγια σου, κράτησε ό,τι σου αρέσει. Βγες από την Ευρώπη και από το Ευρώ, αφού είσαι τόσο μάγκας. Απλώς από εδώ και στο εξής θα πρέπει να συνηθίσεις χωρίς εμένα. Χωρίς εμένα που έκανα πλάτες για να τρως. Εμένα ξέχασε με. Ξέχασε τους φόρους που πλήρωνα, ξέχασε τις εισφορές.

Ναι, Ελληναρά με κούρασες. Εσύ τα τελευταία 2 χρόνια μπορεί να έχεις πάθει σοκ, αλλά έτσι είναι η ζωή: προσπάθεια. Ξέρω ότι σου ήρθε σαν σοκ ότι θα πρέπει να δουλέψεις και να ξεβολευτείς. Στην αρχή είναι δύσκολα, μετά συνηθίζεhttp://www.blogger.com/img/blank.gifις. Η ζωή δεν είναι μόνο άνοδος. Εγώ όμως δεν σε αντέχω άλλο. Πάρε τη χώρα έξω από την Ευρώπη, έτσι και αλλιώς ποτέ δεν ταιριάξες με τους Ευρωπαίους, μόνο τα λεφτά τους ήθελες.

Εγώ τί θα κάνω; Μην ανησυχείς για εμένα. Εάν είμαι επαγγελματίας με ικανότητες θα βρω δουλειά σε άλλες χώρες. Εάν είμαι επιχειρηματίας θα χρησιμοποιήσω το δαιμόνιό μου να βρω κάποια ευκαιρία. Εάν είμαι ιατρός, δικηγόρος, μηχανικός θα πάρω και πιο εύκολα βίζα για εργασία σε άλλη χώρα. Θα είναι δύσκολο, αλλά έτσι είναι η πραγματικότητα: χωρίς πολιτικούς νονούς και συντεχνίες. Αφού δεν με σεβάστηκες, θα πάω αλλού που θα με σέβονται.

Πιστεύω στην εξέλιξη και θα εξελιχθώ. Για εσένα δεν είμαι τόσο σίγουρος. Σίγουρα Θα σου λείψω, εσύ όμως καθόλου.

meonomateponymo

Ελληνας επιστήμονας δημιουργεί λογισμικό...«ταβλαδόρο».

Πρωταθλητής στην πρόσφατη «Ολυμπιάδα» επιτραπέζιων παιχνιδιών για προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών που έγινε στην Ολλανδία , στα τέλη του Δεκεμβρίου 2011, αναδείχθηκε ο «Παλαμήδης» ο οποίος κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο τάβλι. Για όσους δεν θυμούνται, ο Παλαμήδης, ήταν ο πρωτότοκος γιός του βασιλιά Ναυπλίου και της Ησιόνης, που ξεχώριζε για την σοφία του και την επινοητικότητά του σε μια σειρά από γνωστές εφευρέσεις, οι οποίες τον κατέταξαν μεταξύ των πρώτων εφευρετών στην αρχαιότητα.

Κατά την ελληνική μυθολογία, στον Παλαμήδη αποδίδονται οι εφευρέσεις της αλφαβητικής γραφής, των αριθμών, των πεσσών και των κύβων, των μέτρων και των σταθμών, των φρυκτωριών, του άβακα, των νομισμάτων και των υποδιαιρέσεων του χρόνου.

Δεν είναι, λοιπό, τυχαίο ότι ο δημιουργός του προγράμματος, ο υποψήφιος διδάκτορας Τεχνητής Νοημοσύνης, του τμήματος Εφαρμοσμένης Πληροφορικής του πανεπιστημίου Μακεδονίας Νικόλαος Παπαχρήστου, δεινός σκακιστής χρησιμοποίησε το όνομα «Παλαμήδης» σε ένα πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης που παίζει τα ελληνικά παραδοσιακά παιχνίδια ταβλιού- Πόρτες, Πλακωτό και Φεύγα- χρησιμοποιώντας ένα εξελιγμένο τεχνητό νευρωνικό δίκτυο, το οποίο του επιτρέπει να βελτιώνει συνεχώς την απόδοσή του και να διδάσκεται από τα λάθη του.

Η «Ολυμπιάδα» διεξάγεται από το 1989, κάθε χρόνο, με στόχο την ανάπτυξη της έρευνας στην Τεχνητή Νοημοσύνη στα παιχνίδια υπολογιστών.

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 60 συμμετέχοντες των καλύhttp://www.blogger.com/img/blank.gifτερων προγραμμάτων του κόσμου σε δημοφιλή επιτραπέζια παιχνίδια, όπως σκάκι, τάβλι, ντάμα, τσέκερς, μπριτζ, πόκερ, οθέλλο, γκο, κονέκτ φόρ κ.ά., σε περίπου 30 διαφορετικά αγωνίσματα.

Ο «Παλαμήδης» ήταν η πρώτη ελληνική συμμετοχή στον διεθνή διαγωνισμό.

Οι πιστοί «ταβλαδόροι» αλλά και όσοι θέλουν να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους, μπορούν να αναμετρηθούν με τον Παλαμήδη στην ιστοσελίδα http://ai.uom.gr/nikpapa/software.html, όπου το πρόγραμμα διατίθεται δωρεάν...

tovima