120.000 έλληνες επιστήμονες έφυγαν μέσα σε δύο χρόνια.

Από το 2010 κι έπειτα υπολογίζεται η μετανάστευση περίπου 120.000 Ελλήνων επιστημόνων σε περισσότερες από 70 χώρες του κόσμου.

Όλοι τους κατέχουν πτυχία, μεταπτυχιακά, καθώς και διδακτορικά από τα 100 καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, ενώ επιλέγουν κυρίως ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα, σε μεγάλες εταιρείες που σχετίζονται με το αντικείμενο των σπουδών τους. Ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας Λόης Λαμπριανίδης παρουσιάζει σε ημερίδα που διοργανώνεται την Πέμπτη στο ΑΠΘ με θέμα “Η μετανάστευση τότε – Η μετανάστευση τώρα” το προφίλ των νέων επιστημών που μεταναστεύουν, το λόγο για τον οποίο συμβαίνει αυτό, αλλά και τα θετικά αποτελέσματα που έχει αυτή η μετανάστευση για τη χώρα μας.

«Ο αριθμός των νέων επιστημόνων που μεταναστεύουν αντιστοιχεί στο 10% του επιστημονικού προσωπικού της Ελλάδας και θεωρείται πολύ υψηλός», δήλωσε στο «Έθνος» ο κ. Λαμπριανίδης, προσθέτοντας ότι η φυγή των νέων επιστημόνων δεν οφείλεται στην οικονομική κρίση, αλλά η κρίση την ενίσχυσε.

«Βασικός λόγος γι’ αυτή τη μετανάστευση είναι η αναντιστοιχία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης για τους επιστήμονες. Και αυτό γιατί δεν υπάρχουν επιχειρήσεις που να παράγουν προϊόντα και υπηρεσίες ώστε να χρειάζονται εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό» συμπληρώνει ο καθηγητής.

Ο κ. Λαμπρινίδης υποστηρίζει ότι η εξαγωγή των νέων επιστημών στο εξωτερικό έχει και θετικά αποτελέσματα, αφού “εκπαιδεύονται σε χώρες του εξωτερικού, αποκτούν τεχνογνωσία, επαγγελματική εμπειρία και γνωριμίες που θα τους φανούν πολύτιμα εργαλεία όταν αποφασίσουν να επιστρέψουν”.

universitypress

Κέβιν Ουόργουικ: «Θέλω να γίνω σάιμποργκ!» .

Είναι ίσως ο φανατικότερος υποστηρικτής της ρομποτικής και προβλέπει ότι σε ένα όχι και πολύ μακρινό μέλλον όλοι θα έχουμε στο σώμα μας εμφυτευμένα κυκλώματα. Μάλιστα ο ίδιος έχει δοκιμάσει διάφορες πατέντες στον εαυτό του - μεταξύ άλλων, έχει συνδέσει το νευρικό σύστημά του με εκείνο της συζύγου του. Ο δρ Ουόργουικ είναι πραγματικά αιρετικός...

Είναι βέβαιος: σε λίγα χρόνια, όλοι θα έχουμε εμφυτεύσει μικροτσίπ στο σώμα μας. Με αυτά θα μπορούμε να περιγράφουμε τα συναισθήματα, τις σκέψεις, τις αναμνήσεις μας χωρίς να χρησιμοποιούμε λέξεις και να επικοινωνούμε καλύτερα με το σύντροφό μας - τέλος οι καβγάδες και οι παρεξηγήσεις! Θα μπορούμε να μαθαίνουμε μια καινούρια γλώσσα μέσα σε λίγες ώρες, να αποθηκεύουμε στη μνήμη μας άπειρα δεδομένα, ακόμη και να συνδεόμαστε κατευθείαν με τον υπολογιστή μας, για να κατεβάσουμε πληροφορίες από το ίντερνετ!

Ο Ουόργουικ, καθηγητής Κυβερνητικής στο βρετανικό Πανεπιστήμιο του Ρίντινγκ, έχει ένα μεγάλο πάθος: τα ρομπότ. Εδώ και πάνω από δεκαπέντε χρόνια μελετάει πώς μπορούμε να αντισταθμίσουμε τις αδυναμίες μας και να ενισχύσουμε τις δυνατότητές μας με τη βοήθεια της τεχνολογίας. Σε κάποια από τα πιο επαναστατικά πειράματα της Κυβερνητικής, έχει μετατρέψει ακόμη και τον εαυτό του σε πειραματόζωο. Γνωρίστε λοιπόν τον πρώτο άνθρωπο-μηχανή.

Ο καθένας μας μπορεί να γίνει σάιμποργκ;
Φυσικά! Για την ακρίβεια, κάθε εβδομάδα έρχονται στο εργαστήριό μου 10 με 12 άτομα που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στην έρευνά μου. Μου ζητούν να τους εμφυτεύσω μια συσκευή, θέλουν να πειραματιστούν.

Τι πρέπει να κάνει λοιπόν ένας επίδοξος σάιμποργκ;
Τα πράγματα δεν είναι απλά. Υπάρχουν πολλές ηθικές παράμετροι που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας. Επομένως, οτιδήποτε θέλουμε να κάνουμε προϋποθέτει την έγκριση μιας επιτροπής ηθικής. Κάποιοι άνθρωποι καταφεύγουν σε εμένα για να τους βοηθήσω, γιατί υποφέρουν από μια ασθένεια και πιστεύουν ότι ένα τσιπ θα τους λύσει τα προβλήματα. Κατά καιρούς με επισκέπτονται και άτομα με ψυχικές διαταραχές, που πιστεύουν ότι κάποιος τους έχει εμφυτεύσει ένα τσιπ που τους τρελαίνει. Θέλουν να το εντοπίσω και να ανακαλύψω τον ένοχο. Υποφέρουν από παραισθήσεις, δηλαδή.

Το 1998 γίνατε ο πρώτος σάιμποργκ στην ιστορία.
Ναι, εμφύτευσα ένα τσιπ στο μπράτσο μου.

Σε τι εξυπηρετούσε;
Σε πολύ απλά πράγματα. Μετέδιδε ηλεκτρομαγνητικά κύματα με τα οποία μπορούσα να ελέγξω τις πόρτες, τα φώτα και τη θερμοκρασία του διαδρόμου του διαμερίσματός μου.

Δε μου φαίνεται και τρομερά χρήσιμο.
Κι όμως! Είναι πολύ χρήσιμο, για παράδειγμα, για άτομα με αναπηρίες ή για επιληπτικούς. Τα κυβερνο-εμφυτεύματα θα μπορούσαν να περιέχουν πληροφορίες για τη φαρμακευτική αγωγή που χρειάζονται οι επιληπτικοί, ώστε σε περίπτωση που πάθουν κάποια κρίση ο γιατρός στα επείγοντα περιστατικά να ξέρει τι πρέπει να κάνει. Το 2000 εμφυτεύτηκε στον καρπό μου ένα τεχνούργημα πολύ πιο περίπλοκο από το προαναφερόμενο τσιπ, που περιείχε εκατοντάδες ηλεκτρόδια συνδεδεμένα με το νευρικό σύστημά μου. Με αυτό μπορούσα να ελέγχω από απόσταση ένα ρομποτικό βραχίονα, ο οποίος αναπαρήγαγε τις κινήσεις μου. Υπάρχουν και πολλές άλλες εφαρμογές: πρόσφατα εμφύτευσα ένα ηλεκτρόδιο που συνέδεε το νευρικό σύστημά μου με έναν υπολογιστή.

Καταφέρατε να πείσετε και τη γυναίκα σας να εμφυτεύσει ένα ηλεκτρόδιο.
Στόχος ήταν να συνδέσουμε τα νευρικά συστήματά μας, και αυτό το πετύχαμε. Κανένας δεν το είχε ξανακάνει στο παρελθόν! Καταφέραμε να εδραιώσουμε μια βασική μορφή επικοινωνίας εξ αποστάσεως, από το ένα νευρικό σύστημα στο άλλο.

Πώς λειτουργούσε αυτό το σύστημα;
Όταν η γυναίκα μου κουνούσε το χέρι της, ο εγκέφαλός μου δεχόταν μια ηλεκτρική ώθηση και αντιλαμβανόμουν ότι έκανε μια χειρονομία. Ο εγκέφαλός μας έχει δυνατότητα προσαρμογής, είναι μια εξαιρετικά έξυπνη συσκευή που μπορεί να ερμηνεύσει σωστά ό,τι συμβαίνει γύρω της. Η γυναίκα μου κουνούσε το χέρι της κι εγώ αισθανόμουν μία, δύο ή τρεις ηλεκτρικές ωθήσεις.

Γιατί θέλετε να γίνετε σάιμποργκ;
Για δύο λόγους. Κατ’ αρχάς, από καθαρά επιστημονικό ενδιαφέρον. Θέλω να ανακαλύψω μέχρι ποιο βαθμό η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει ανθρώπους με αναπηρίες. Θα μου άρεσε, για παράδειγμα, άτομα που υποφέρουν από μερική παράλυση να μπορούν να οδηγήσουν με τη σκέψη. Από την άλλη, και ίσως αυτός είναι ο σημαντικότερος λόγος, αναγνωρίζω πόσο περιορισμένες πνευματικές δυνατότητες έχει ο άνθρωπος και θέλω να διερευνήσω πώς με την τεχνολογία μπορούμε να τις βελτιώσουμε.

Τόσο περιορισμένες είναι οι δυνατότητές μας;
Πάρα πολύ! Μόλις που προσλαμβάνουμε το 5% των ερεθισμάτων που υπάρχουν γύρω μας. Ακόμη και η όραση, η καλύτερη από όλες τις αισθήσεις μας, είναι πολύ περιορισμένη σε σχέση με το φάσμα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Χρησιμοποιώντας την τεχνολογία, θα μπορούσαμε να δούμε το υπέρυθρο, το υπεριώδες φως, τις ακτίνες Χ... Μάλιστα με τη βοήθειά της θα μπορούμε να λαμβάνουμε διαφορετικά ερεθίσματα τη φορά, έτσι ώστε να κατακτήσουμε μια πιο σύνθετη και ολοκληρωμένη κατανόηση του κόσμου όπου ζούμε. Σκεφτείτε τη μνήμη μας, είναι πολύ φτωχή σε σύγκριση με αυτήν ενός υπολογιστή. Ή το σύστημα επικοινωνίας μας. Θα έπρεπε να ντρεπόμαστε γι’ αυτό!

Και αν ο εγκέφαλός μας καταρρεύσει με τόσες πληροφορίες; Ίσως δεν είναι έτοιμος να αφομοιώσει όλο αυτόν τον όγκο δεδομένων.
Ο εγκέφαλός μας έχει ιδιαίτερη πλαστικότητα και προσαρμόζεται σε καινούριες καταστάσεις. Μπορούμε να του θέσουμε νέες προκλήσεις, ακόμη και σε μεγαλύτερη ηλικία. Ζούμε σε έναν τεχνολογικό κόσμο όπου οι μηχανές επικοινωνούν με έναν πιο πλούσιο, σύνθετο και αποτελεσματικό τρόπο από ό,τι εμείς. Οι άνθρωποι έχουμε ήδη έρθει σε επαφή με αυτά τα περίπλοκα δίκτυα και ο εγκέφαλος μας έχει κατανοήσει –αν και με παθητικό τρόπο– τις νέες δυνατότητες επικοινωνίας. Έτσι, όταν του δίνουμε την ευκαιρία να βελτιωθεί, προσαρμόζεται και ανταποκρίνεται στην πρόκληση. Ποια είναι τα όριά του; Αυτό είναι ένα μεγάλο ερώτημα.

Πώς μπορεί η τεχνολογία να μας βοηθήσει να βελτιώσουμε την επικοινωνία μεταξύ μας;
Σκεφτείτε τι περιέχει ο εγκέφαλός μας: ιδέες, αναμνήσεις, χρώματα, εικόνες, όνειρα κ.λπ. Πώς μπορούμε να τα μεταδώσουμε όλα αυτά στους άλλους ανθρώπους; Σίγουρα δεν μπορούμε να εκφράσουμε με λέξεις όλες τις περίπλοκες σκέψεις μας. Δεν έχουμε την ικανότητα να μεταδώσουμε όλα αυτά τα δεδομένα μέσω της συζήτησης! Η γλώσσα μεταφέρει κωδικοποιημένες πληροφορίες που αποτελούν απλώς μια αναπαραγωγή των πραγματικών σκέψεών μας. Η δυνατότητα να συνδέσουμε απευθείας τον εγκέφαλό μας με τον εγκέφαλο ενός άλλου ανθρώπου και να του μεταδώσουμε μηνύματα ή να τα στείλουμε σε έναν υπολογιστή ανοίγει νέους δρόμους στην επικοινωνία. Εκτός από λέξεις, θα μπορούμε επίσης να μεταδώσουμε χρώματα, εικόνες, ιδέες, αφηρημένες σκέψεις, εντυπώσεις, συναισθήματα...

Θα είναι πιο εύκολο να κατανοήσει ο ένας τον άλλο; Θα αποφεύγουμε συζητήσεις επί παρεξηγήσεων;
Παρεξηγήσεις γίνονται ακόμη και ανάμεσα σε ζευγάρια που είναι πολλά χρόνια μαζί και γνωρίζονται καλά μεταξύ τους. Ακόμη και αυτοί έχουν προβλήματα επικοινωνίας. Κάποιος λέει κάτι, ο άλλος το ερμηνεύει διαφορετικά και εκνευρίζονται. Αλλά αν μεταδώσεις ένα απλό μήνυμα, τοποθετημένο στο σωστό πλαίσιο, με τα συναισθήματα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, τότε όλα γίνονται πιο ξεκάθαρα. Ο άλλος το κατανοεί και σου απαντάει, μετά απαντάς εσύ και πάει λέγοντας. Ο πλούτος στην ανταλλαγή ιδεών μπορεί να οδηγήσει σε ένα μεγάλο εξελικτικό άλμα.

Θα κατασκευάσουμε, λοιπόν, ένα δίκτυο εγκεφάλων.
Ακριβώς! Το μεγάλο ερώτημα είναι μέχρι ποιο βαθμό θα μπορούμε να κατανοούμε τα σήματα που θα δεχόμαστε σχετικά με τα συναισθήματα του άλλου. Θα μάθουμε να τα κατανοούμε αυτόματα ή θα είναι απαραίτητη μια διαδικασία προσαρμογής; Θα είναι πάντως συναρπαστικό! Έχουμε την ευκαιρία να ενώσουμε τις σκέψεις μας.

Σήμερα εσείς έχετε κάποιο εμφύτευμα;
Όχι, οφείλω να ομολογήσω ότι αυτή τη στιγμή είμαι ένας απολύτως φυσιολογικός άνθρωπος. Μελετώ την ανάπτυξη ενός εγκεφαλικού εμφυτεύματος. Προσπαθούμε να κατασκευάσουμε έναν εγκέφαλο.

Με ποιον τρόπο;
Εξάγουμε νευρώνες από έμβρυα ποντικών, τους καλλιεργούμε, τους αναπτύσσουμε και τους εισάγουμε σε ένα ρομποτικό σώμα. Μέσα από την έρευνά μας προσπαθούμε να δημιουργήσουμε βιολογικούς εγκεφάλους για μηχανές. Προσπαθούμε να κάνουμε το ίδιο και με νευρικά κύτταρα ανθρώπινων εμβρύων, ώστε στο μέλλον να μπορούμε να κατασκευάσουμε ρομπότ με ανθρώπινη όψη και νευρικά κύτταρα. Στόχος μας είναι να διερευνήσουμε ασθένειες όπως τη νόσο του Πάρκινσον και να μελετήσουμε τμήματα του εγκέφαλου που σταματούν να λειτουργούν μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο. Θέλουμε επίσης να διερευνήσουμε αν μπορούμε να διευρύνουμε ή να ενδυναμώσουμε τη μνήμη μας και αν μπορούμε να εμφυτεύσουμε στον εγκέφαλό μας νέους νευρώνες που θα ενισχύουν τις πνευματικές ικανότητές μας, γεγονός που θα μας έδινε ένα γενναίο προβάδισμα απέναντι σε ασθένειες.

Υπάρχουν και άλλες πιθανές εφαρμογές, πέρα από τις ιατρικές;
Φυσικά. Θα μπορούσαμε να έχουμε ρομπότ στο σπίτι μας, με βιολογικό εγκέφαλο, και να τα αντιμετωπίζουμε σαν φίλους μας. Οι εφαρμογές θα μπορούσαν να είναι και στρατιωτικές. Μέσα στα επόμενα δεκαπέντε χρόνια ίσως πάψουν να πηγαίνουν στρατιώτες στον πόλεμο με κίνδυνο να χάσουν τη ζωή τους. Ίσως αντικατασταθούν από ρομπότ.

Όπως στον Εξολοθρευτή;
Πιθανόν. Όντως, πολλά από τα πράγματα που βλέπουμε στον κινηματογράφο μπορεί να συμβούν. Σε αυτή την ταινία επιστημονικής φαντασίας οι έξυπνες μηχανές αποφασίζουν ότι δεν τους αρέσει ό,τι κάνουν οι άνθρωποι και παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους. Ειλικρινά, πιστεύω ότι πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά και αυτό το ενδεχόμενο.

Αλήθεια;
Ναι, βέβαια. Ταινίες όπως Ο εξολοθρευτής προεικονίζουν ένα τρομακτικό μέλλον, στο οποίο οι άνθρωποι ζουν υπό την τυραννία των μηχανών. Αλλά ακόμη μπορούμε να ξανασχεδιάσουμε το μέλλον και να αποφύγουμε αυτό τον κίνδυνο. Πώς; Αναβαθμίζοντας τις ικανότητές μας, μετατρέποντας τον εαυτό μας σε σάιμποργκ! Δεν πρέπει να δώσουμε την ευκαιρία στις μηχανές να πάρουν το πάνω χέρι.

Δηλαδή μπορεί να έχουμε μάχες όπως αυτές του Blade runner.
Πολλά από τα σενάρια που βλέπουμε σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας είναι επικίνδυνα και πιθανά. Είναι λογικό λοιπόν ο κόσμος να φοβάται, γιατί δεν ξέρει τι θα συμβεί στο μέλλον. Πιστεύω ότι πρέπει να ανησυχούμε,σε λογικά όρια. Δεν μπορούμε να λέμε: «Μπα, είναι μόνο μια ταινία». Έχουμε δικαίωμα να φοβόμαστε, αλλά πρέπει και να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε ένα τέτοιο μελλοντικό σενάριο. Ακόμα και έτσι, με συναρπάζουν οι δυνατότητες που μας προσφέρουν οι σάιμποργκ: γιατί μπορούμε να βοηθήσουμε ανθρώπους με αναπηρίες, να τους δώσουμε την ευκαιρία να ζήσουν φυσιολογικά και να βελτιώσουμε την επικοινωνία μεταξύ μας.

Για να μάθετε πιο πολλά: www.kevinwarwick.com
Ιστοσελίδα του Κέβιν Ουόργουικ, καθηγητή Κυβερνητικής στο Πανεπιστήμιο του Ρίντινγκ

focusmag

Η περίπτωση Άυν Ραντ.

Η τύχη των διανοουμένων είναι στενά συνυφασμένη με τις εποχές: η επιτυχία, η διάρκειά τους, ο αντίκτυπος που έχουν οι ιδέες τους, η επικαιρότητα των απόψεών τους, όλα τούτα εξαρτώνται από τα γυρίσματα του καιρού, τα οποία μέσα από τις αλλαγές που επιβάλλουν ωθούν τα ανθρώπινα υποκείμενα να ταυτίζονται, ή να απωθούν τις εκάστοτε απόψεις. Η μεγάλη οικονομική κρίση έγινε υπεύθυνη για τέτοιες παλινορθώσεις, αποκαταστάσεις, εξοστρακισμούς και εξορκισμούς. Αίφνης, το 2008, επετειακό έτος του Τζ. Μ. Κέινς, οι ιδέες του επέστρεψαν στην επικαιρότητα - όταν το προηγούμενο διάστημα του άκρατου φιλελευθερισμού φαινόταν πως είχε επικρατήσει τελειωτικά ο ιδεολογικός του αντίπαλος Φ.Α. Φον Χάγιεκ: που με τη σειρά του είχε ανασυρθεί από τη λήθη που τον είχαν καταδικάσει οι κοινωνικές διεκδικήσεις ίσαμε την ανατολή του θατσερισμού.

Σήμερα, η ρεπουμπλικανική αντίδραση στην κεϋνσιανική, φιλοκρατιστική και φιλοκοινωνική ρητορεία της κυβέρνησης Ομπάμα-και πιότερο στην ουσιαστική αποτυχία της στο πρακτικό επίπεδο-βρίσκει κάρπιμα επιχειρήματα και ιδεολογικές βακτηρίες στο έργο μίας ιδιόμορφης μυθιστοριογράφου και διανοούμενης, της ρωσικής καταγωγής Άυν Ραντ. Αμφιλεγόμενη μορφή των αμερικανικών γραμμάτων, η Ραντ, γεννημένη το 1905 στην Αγία Πετρούπολη και από το ’26 ίσαμε τον θάνατό της το 1982 Αμερικανίδα πολίτης, είχε κατακτήσει την επιτυχία χάρις στα μυθιστορήματά της Fountainhead (1943) και ιδίως το Atlas shrugged (1957), ή στα δοκίμιά της όπως «Εισαγωγή στην Αντικειμενική Επιστημολογία» (1967), «Η Αρετή του Εγωισμού» (1964) και ιδίως στο «Για τον Νέο Διανοούμενο» (1961) στα οποία ενστάλαζε τη λυσσαλέα αντίθεσή της στην όποια μορφή κρατικής παρέμβασης στη ζωή και στη δραστηριότητα του ανθρώπου και στην ηθικολογία του αδύναμου, που χαλιναγωγεί την ελεύθερη ανάπτυξη του ρωμαλέου και σφριγηλού πνεύματος. Η νέα απήχηση που έχει η Ραντ στους νέους συντηρητικούς κύκλους είναι τόσο εκτεταμένη, που πρόσφατα οι Τάιμς της Νέας Υόρκης αναφέρθηκαν στο φαινόμενο της «Βεντέτας της Άυν Ραντ».

Η Ραντ, που αυτοαποκαλείτο «ριζοσπάστρια για τον καπιταλισμό» διαπρύσια στηλίτευε τις μυστικιστικές, φιλάνθρωπες και ιδεαλιστικές τάσεις των ανθρώπων, τον αλτρουϊσμό, την κοινοκτημοσύνη, και τα κατ’ αυτήν νοσηρά αποτελέσματά τους για την ελεύθερη προσωπικότητα, τον μηδενισμό και τον κρατισμό αντέτασσε μία δική της, νιτσεϊκής και υπερ-ωφελιμιστικής έμπνευσης, φιλοσοφία, την οποία η ίδια αποκαλούσε «αντικειμενισμό». Θεμέλιο για τη φιλοσοφία της είναι η ύπαρξη μίας «αντικειμενικής πραγματικότητας» και των «μοναδικών ατόμων» ` δεδομένα τούτα αδιάψευστα, που αντικρούουν αναντίρρητα την ιδεαλιστική διάκριση ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη λογική. Όπως τονίζει στον Νέο Διανοούμενό της (Signet Book Ed., N.Y, 1963, σελ 37), η μεγάλη αποτυχία των φιλοσόφων (που η ίδια καταγγέλλει ότι ουδέποτε απομακρύνθηκαν από τον Μεσαίωνα (σελ 35) κι ούτε απέταξαν τη σκέψη του Τσαρλατάνου "Witchdoctor") υπήρξε η αδυναμία τους να θεμελιώσουν μία λογική κοινωνία με γνώμονα μία λογική ηθική.

Και καθώς η σχέση ανάμεσα στην ηθική και τη Λογική είναι αμοιβαία, το «καλό» δεν προκύπτει από κάποια υπερφυσική αρχή, ή τον αλτρουισμό των ιδεαλιστών “τσαρλατάνων” όπως ο Καντ, ο Χέγκελ, ή ο Μαρξ, αλλά θα πρέπει να αναγνωρίζεται στα πεπραγμένα που επιτρέπουν την ύπαρξη στο άτομο, ενώ το «κακό» είναι απεναντίας ότι καταστρέφει αυτή τη δυνατότητα. Συνεπώς, το μόνο θεμιτό στο άτομο είναι ο «λογικός εγωϊσμός». Στον ωφελιμισμό της Ραντ, η φροντίδα του κάθε ατόμου για την προσωπική του επιτυχία αποτελεί ηθική επιταγή για τον καθένα. Το πολιτικό σύστημα που υπηρετεί μία τέτοια προσωποπαγή τάση, οφείλει να διαφυλάσσει την ελευθερία και το δικαίωμα του ατόμου να ευημερεί κατά την προσωπική του δύναμη, και το οικονομικό πλαίσιο που αντιστοιχεί σε κάτι τέτοιο είναι ο καπιταλισμός: μία κοινωνία χωρίς αφεντικά και δούλους, αλλά συναλλασσόμενα άτομα, που εάν επιλέγουν βολονταριστικά να συνεργασθούν ο τελικός τους στόχος είναι η δική τους ωφέλεια.

Στο έργο της Ραντ (όπως στο Atlas Shrugged, όπου περιγράφεται μία ‘αντίστροφη’ απεργία, των παραγωγικών, φιλελεύθερων, τομέων κατά των γραφειοκρατών και εκσοβιετισμένων κρατιστών, με την περίφημη απολογία του πρωταγωνιστή Τζον Γκαλτ), αντανακλάται διάχυτα όλο το θεωρητικό υπόβαθρο της κυρίαρχης αμερικανικής αντίληψης για την ελευθερία του ατόμου, που ταυτίζεται με τον (σχεδόν αμοραλιστικό) ωφελιμισμό και τον απαραβίαστο (από τους άλλους και το κράτος) απομονωτισμό: τη λογική του αποίκου, που περιφράσσει την έκτασή του και δεν επιτρέπει την είσοδο σε κανέναν, αφιερώνοντας τη ζωή του στο σόδιασμα του πλούτου και στη μη απόδοση κανενός λογαριασμού. Ενός απομονωτισμού που καθαγιάσθηκε κατά την ιστορική πορεία του αμερικανικού έθνους - όσο που ο μεγάλος απολογητής του Φρανκ Χόντοροφ να γράφει το 1962 πως «ο απομονωτισμός δεν είναι πολιτική στρατηγική, αλλά φυσική στάση του ατόμου». Και μη λησμονούμε πως ένας ακραίος εκφραστής του υπήρξε - και θα ήταν εάν δεν άλλαζε τον ρου της ιστορίας η επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου-και ο αλήστου μνήμης Τζορτζ Μπους.

Του Γιώργη-Βύρωνα ΔΑΒΟΥ

avgi

17 κόλπα που κάνει το σώμα μας !!!

1. Εάν σας γαργαλάει ο λαιμός σας, ξύστε το αυτί σας

Ένας έξυπνος τρόπος για να απαλλαγείτε από το γαργαλητό που νιώθετε στο λαιμό σας είναι να ξύσετε το αυτί σας. «Όταν διεγείρονται τα νεύρα που υπάρχουν στο αυτί, προκαλείται μία αντανάκλαση στο λαιμό, που μπορεί να προκαλέσει σπασμούς στον μυ,» αναφέρει ο Δρ. Scott Schaffer, πρόεδρος του Κέντρου Ωτορινολαρυγγολογίας στο Γκίμπσμπορο του Νιού Τζέρσεϊ. «Ο σπασμός ανακουφίζει από το γαργαλητό.»

2. Αποκτήστε υπερηχητική ακοή

Εάν βρίσκεστε σε ένα μέρος με θόρυβο και δυσκολεύεστε να ακούσετε τον συνομιλητή σας, ο οποίος μιλάει ψιθυριστά, τότε σκύψτε προς το μέρος του με το δεξί σας αυτί.Το δεξί αυτί έχει την ικανότητα να ακολουθεί τους γρήγορους ρυθμούς του λόγου, σύμφωνα με ερευνητές της Ιατρικής Σχολής David Geffen του UCLA. Εάν, από την άλλη, προσπαθείτε να αναγνωρίσετε το τραγούδι που παίζει χαμηλά σε έναν χώρο, τότε προβάλετε το αριστερό σας αυτί προς τον ήχο. Το αριστερό αυτί έχει την ικανότητα να ξεχωρίζει ευκολότερα τους μουσικούς τόνους.

3. Απαλλαγείτε από τον πόνο!

Γερμανοί ερευνητές ανακάλυψαν πως εάν βήχουμε κατά τη διάρκεια μιας ένεσης, μειώνεται ο πόνος από το τσίμπημα της βελόνας. Σύμφωνα με τον Taras Usichenko, συγγραφέα μίας μελέτης πάνω σε αυτό το φαινόμενο, το κόλπο προκαλεί μία ξαφνική, προσωρινή αύξηση της πίεσης στο στήθος και το νωτιαίο σωλήνα, αναστέλλοντας τις δομές που προκαλούν πόνο στο νωτιαίο μυελό.

4. Καθαρίστε τη βουλωμένη μύτη σας

Ξεχάστε τα αποσυμφορητικά μύτης. Ένας ευκολότερος, γρηγορότερος και οικονομικότερος τρόπος για να ανακουφίσετε την πίεση της ρινικής κοιλότητας είναι να τοποθετήσετε τη γλώσσα σας στον ουρανίσκο και στη συνέχεια να πιέσετε με το δάχτυλό σας ανάμεσα στα φρύδια. Αυτό επιτρέπει στην ύνιδα, το οστό που περνάει από τις ρινικές οδούς και καταλήγει στο στόμα, να πάλλεται μπρος πίσω, σύμφωνα με την Lisa DeStefano, βοηθό καθηγητού οστεοθεραπευτικής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Η κίνηση χαλαρώνει τη συμφόρηση και μετά από 20 δευτερόλεπτα νιώθουμε τη μύτη μας άδεια.

5. Διώξτε την καούρα χωρίς νερό!

Φοβάστε ότι το φαγητό που φάγατε θα σας προκαλέσει καούρες και δεν θα μπορείτε να κοιμηθείτε το βράδυ; «Κοιμηθείτε με το αριστερό πλευρό,» συνιστά ο Anthony A. Star, γαστρεντερολόγος και βοηθός καθηγητού στην Ιατρική Σχολή της Νέας Υόρκης. Μελέτες έδειξαν πως, ασθενείς που κοιμούνται με το αριστερό τους πλευρό, δεν έχουν παλινδρόμηση γαστρικών υγρών. Ο οισοφάγος και το στομάχι συνδέονται σε γωνία. Όταν κοιμόμαστε με το δεξί μας πλευρό, το στομάχι είναι χαμηλότερα από τον οισοφάγο, επομένως η βαρύτητα λειτουργεί υπέρ της καούρας.

6. Απαλλαγείτε από τον πονόδοντο χωρίς να ανοίξετε το στόμα σας

Απλά τρίψτε πάγο στην παλάμη σας, στην καμάρα που κάνει ο αντίχειρας με τον δείκτη. Μία καναδέζικη μελέτη έδειξε πως αυτή η τεχνική μειώνει τον πονόδοντο μέχρι και 50%. Οι οδοί των νεύρων στη βάση της καμπύλης διεγείρουν μία περιοχή στον εγκέφαλο που μπλοκάρει τα σήματα πόνου από το πρόσωπο και τα χέρια.

7. Εξαφανίστε τα καψίματα

Αν κάψετε κατά λάθος το δάχτυλό σας πάνω στο μάτι της κουζίνας, καθαρίστε το δέρμα και πιέστε ελαφρά το σημείο που καήκατε με το μαξιλαράκι των δαχτύλων σας. Ο πάγος θα ανακουφίσει τον πόνο πιο γρήγορα, σύμφωνα με τη Δρ. DeStefano, αλλά η φυσική αυτή μέθοδος επαναφέρει το καμένο δέρμα στη φυσιολογική του θερμοκρασία, με αποτέλεσμα να μην δημιουργείται φουσκάλα.

8. Κάντε τον κόσμο να σταματήσει να γυρνά

Μήπως ήπιατε λίγο παραπάνω και βλέπετε τα πάντα γύρω σας να γυρνάνε; Ακουμπήστε το χέρι σας σε κάτι σταθερό. Το κομμάτι του αυτιού, που είναι υπεύθυνο για την ισορροπία -ο θόλος του κοχλία- εγχέει ένα υγρό, που είναι της ίδιας πυκνότητας με το αίμα. «Καθώς το αλκοόλ αραιώνει το αίμα στο θόλο, ο θόλος αποκτά μικρότερη πυκνότητα και ανεβαίνει,» εξηγεί ο Δρ. Schaffer. Όλο αυτό μπερδεύει τον εγκέφαλο. Η αφή ενός σταθερού αντικειμένου δίνει μία δεύτερη «άποψη» στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα να νιώθουμε μεγαλύτερη ισορροπία.

9. Απαλλαγείτε από τις σουβλιές στα πλευρά

Εάν είστε σαν τους περισσότερους ανθρώπους, όταν τρέχετε εκπνέετε κάθε φορά που το δεξί σας πόδι πατάει στο έδαφος. Με την εκπνοή ασκείται πίεση στο συκώτι (που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά), το οποίο στη συνέχεια πιέζει το διάφραγμα και προκαλεί σουβλιές στα πλευρά. Ένας τρόπος για να απαλλαγείτε από αυτό τον πόνο είναι να εκπνέετε κάθε φορά που πατάει το αριστερό πόδι στο έδαφος.

10. Σταματήστε το αίμα με το ένα δάχτυλο!

Εάν πιέσετε τη μύτη σας και σκύψετε προς τα πίσω μπορείτε να σταματήσετε την αιμορραγία στη μύτη -εάν φυσικά δεν σας πειράζει να καταπιείτε το ίδιο σας το αίμα. Ένας πιο «πολιτισμένος» τρόπος είναι να τοποθετήσετε βαμβάκι στα άνω ούλα σας -ακριβώς στο βαθούλωμα που βρίσκεται κάτω από τη μύτη- και να πιέσετε με δύναμη. «Οι περισσότερες αιμορραγίες προέρχονται από το μπροστινό μέρος του διαφράγματος, το χόνδρο που χωρίζει τη μύτη,» σημειώνει ο Peter Desmarais, ωτορινολαρυγγολόγος στο νοσοκομείο Entabeni του Ντάρμπαν, στη Νότιο Αφρική. «Ασκώντας πίεση στο συγκεκριμένο σημείο, σταματάτε την αιμορραγία.»

11. Σταματήστε το καρδιοχτύπι

Θέλετε να σταματήσετε το καρδιοχτύπι και τη νευρικότητα που νιώθετε στο πρώτο ραντεβού; Απλά φυσήξτε στον αντίχειρά σας. Το πνευμονογαστρικό νεύρο, που καθορίζει τον καρδιακό παλμό, μπορεί να ελεγχθεί μέσω της αναπνοής, όπως υποστηρίζει ο Ben Abo, γιατρός στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ. Εάν φυσήξετε στον αντίχειρά σας, ο καρδιακός παλμός θα επιστρέψει στα φυσιολογικά του επίπεδα.

12. «Ζεστάνετε» τον εγκέφαλό σας!

Εάν φάτε κάτι παγωμένο, πάρα πολύ γρήγορα, τότε θα παγώσει ο εγκέφαλος σας. Για να το αποφύγετε, πιέστε την επιφάνεια της γλώσσας σας στον ουρανίσκο σας, καλύπτοντας όσο μεγαλύτερη επιφάνεια μπορείτε. «Επειδή τα νεύρα στον ουρανίσκο παγώνουν υπερβολικά, το σώμα μας έχει την εντύπωση ότι παγώνει και ο εγκέφαλος,» υποστηρίζει ο Abo. «Σε αντιστάθμιση, υπερθερμαίνεται, προκαλώντας τον πονοκέφαλο του παγωτού, όπως λέγεται χαρακτηριστικά το φαινόμενο. Όσο μεγαλύτερη πίεση ασκήσουμε στον ουρανίσκο, τόσο πιο γρήγορα θα υποχωρήσει ο πονοκέφαλος.

13. Αποφύγετε τη μυωπία

Η μυωπία οφείλεται κυρίως στα γονίδια, σύμφωνα με την Anne Barber, οπτομετρικό στην Ουάσιγκτον. «Συνήθως δημιουργείται από μυωπικό στρες.» Με άλλα λόγια, δημιουργείται εάν κοιτάζετε για πολύ ώρα στην οθόνη ενός υπολογιστή. Εάν θέλετε να έχετε τέλεια όραση, θα πρέπει ανά τακτά χρονικά διαστήματα μέσα στη μέρα να κλείνετε τα μάτια σας, να τεντώνετε το σώμα σας, να παίρνετε μια βαθιά ανάσα και μετά από λίγα δευτερόλεπτα να εκπνέετε, χαλαρώνοντας ταυτόχρονα και τους μύες σας. Σφίγγοντας και χαλαρώνοντας τους μύες, όπως τους δικέφαλους και τους γλουτιαίους, ξεγελούμε ακούσια και άλλους μύες -όπως τα μάτια- οι οποίοι χαλαρώνουν και αυτοί.

14. Ξυπνήστε τους νεκρούς!

Εάν μουδιάσει το χέρι σας την ώρα που οδηγείτε ή κάθεστε σε περίεργη στάση, κουνήστε το κεφάλι σας πέρα δώσε και το μούδιασμα θα εξαφανιστεί σε λιγότερο από ένα λεπτό. Το μουδιασμένο χέρι είναι συχνά αποτέλεσμα της συμπίεσης των νεύρων που βρίσκονται στον αυχένα. Χαλαρώνοντας τους μύες του αυχένα, απελευθερώνετε την πίεση. Τα συμπιεσμένα νεύρα, που βρίσκονται χαμηλότερα στο σώμα, ευθύνονται για το μούδιασμα στο πόδι, επομένως μην επαναπαύεστε. Σηκωθείτε και αρχίστε να περπατάτε.

15. Εντυπωσιάστε τους φίλους σας!

Την επόμενη φορά που θα πάτε σε ένα πάρτι, δοκιμάστε το εξής κόλπο: Βάλτε κάποιον να κρατήσει το χέρι του τεντωμένο στα πλάγια, με την παλάμη προς τα κάτω και πείτε του να μείνει σε αυτή τη στάση. Στη συνέχεια τοποθετήστε τα δύο σας δάχτυλα στον καρπό του και σπρώξτε προς τα κάτω. Θα αντισταθεί. Στη συνέχεια, βάλτε τον να ακουμπήσει το πόδι του σε μία επιφάνεια που είναι 1- 2 εκατοστά πιο ψηλή (βάλτε 1-2 περιοδικά) και επαναλάβετε. Αυτή τη φορά, το χέρι του θα πέσει σαν τραπουλόχαρτο. Επειδή οι γλουτοί δεν είναι ευθυγραμμισμένοι, μετατοπίζεται η σπονδυλική στήλη. Ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται πως η σπονδυλική στήλη είναι ευάλωτη και έτσι απενεργοποιεί την ικανότητα του σώματος να αντιστέκεται.

16. Αναπνεύστε κάτω από το νερό

Εάν θέλετε οπωσδήποτε να φτάσετε στο βυθό της θάλασσας και να πιάσετε μια χούφτα άμμο, πάρτε μερικές μικρές παρατεταμένες ανάσες. Όταν βρίσκεστε κάτω από το νερό, δεν είναι η έλλειψη οξυγόνου που σας κάνει να θέλετε απεγνωσμένα να αναπνεύσετε, αλλά φταίει η συσσώρευση διοξειδίου του άνθρακα, που κάνει το αίμα όξινο και στέλνει σήματα στον εγκέφαλο πως κάτι πάει στραβά. Η υπεροξυγόνωση μειώνει την οξύτητα του αίματος,» όπως υποστηρίζει ο Δρ. Jonathan Armbruster, καθηγητής βιολογίας στο Πανεπιστήμιο Auburn. «Το κόλπο αυτό ξεγελά τον εγκέφαλο και νομίζει πως έχει περισσότερο οξυγόνο.» Έτσι, κερδίζετε μερικά δευτερόλεπτα επιπλέον.

17. Διαβάστε το μυαλό!

Το δικό σας! «Εάν έχετε να εκφωνήσετε μία ομιλία την επόμενη μέρα, κάντε μία επανάληψη πριν πέσετε για ύπνο,» όπως υποστηρίζει η Candi Heimgartner, καθηγήτρια βιολογικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Αϊντάχο. Επειδή το μεγαλύτερο μέρος της μνήμης εδραιώνεται κατά τη διάρκεια του ύπνου, οτιδήποτε διαβάσετε λίγο πριν να κοιμηθείτε είναι πιο πιθανό να κωδικοποιηθεί ως μακροχρόνια μνήμη.

ipanicmagine

Η Σοφία και Μουσικότητα της Ελληνικής Γλώσσας.

Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις… είναι από την Ελληνική γλώσσα.. (Bιβλίο Γκίνες)

Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ' αυτήν δεν υπάρχουν όρια.
(Μπιλ Γκέιτς, Microsoft)


Η Ελληνική και η Κινέζικη… είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και.....στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από την μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική.
(Francisco Adrados, γλωσσολόγος).

Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από τον βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.

Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πως να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.

Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.

Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας.

Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης. Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.

Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της.

Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιον φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.

Η ΣΟΦΙΑ

Στην γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε και εμπρός να είναι έτσι. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι’ αυτόν τον λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.

Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».

Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή +έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι.

Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).

Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για την σκέψη.

Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» – ελαττώνει σαν ανθρώπους – και μας φθίνει μέχρι και τη υγεία μας. Και φυσικά όταν θέλουμε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει πως το λέμε; Μα φυσικά «άφθονο».

Έχουμε την λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έρθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι ένα φρούτο ούτε άγουρο ούτε σαπισμένο, και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή δεν μπορούμε να το απολαύσουμε.

Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά . Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις την δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία…

Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά). Άρα για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και ιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με την σωματική μας υγεία.

Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο…

Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που άλλο από Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε σαν λέξη, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.

Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με την σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις.

«Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων.

Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μιλάς σωστά σημαίνει να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.

Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ

Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία, προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.

Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος:

«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».

Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα: «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα – μητέρα των εννοιών μας – μου απεκάλυπτε έναν άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».

Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.

Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.

«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ’ εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.

Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να αποθαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες».

Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ότι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.

Η Ελληνική γλώσσα επεβλήθη αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της.

Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».

ellinikoarxeio

Εξίσωση για την τέλεια ρίψη πέτρας στη θάλασσα.

Μαθηματικοί από το University College του Λονδίνου δημιούργησαν μια εξίσωση η οποία υπόσχεται σε μικρούς και μεγάλους να πετύχουν τα περισσότερα δυνατά «βατραχάκια» (αναπηδήσεις) όταν πετούν πέτρα στη θάλασσα.

Το μοντέλο που ανέπτυξαν συγκρίνει το βάρος και την ταχύτητα της πέτρας με την αντίσταση του αέρα και του νερού, καθώς και με τη βαρύτητα, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η τέλεια ρίψη.

Αν και η συγκεκριμένη μελέτη είχε ως κύριο στόχο της τη διασκέδαση, έχει και σοβαρές προεκτάσεις σε ό,τι αφορά τα πλοία που ταξιδεύουν σε άγριες θάλασσες αλλά και τον πάγο που αναπηδά επάνω στον σκελετό και στα φτερά των αεροσκαφών.

Ο καθηγητής εφαρμοσμένων μαθηματικών Φρανκ Σμιθ, στον οποίο ανήκει η νέα εξίσωση, αναφέρει ότι το «κλειδί» για μια σωστή ρίψη είναι το να περιστρέφει το άτομο την πέτρα όπως την πετά. Ιδού οι συμβουλές του δρος Σμιθ: «Πάρτε μια πέτρα όσο το δυνατόν πιο λεπτή και ελαφριά. Πετάξτε τη με όσο περισσότερη δύναμη έχετε, όσο πιο οριζόντια μπορείτε και από πολύ κοντά στο έδαφος. Το να περιστρέφεται η πέτρα στον αέρα βοηθά πολύ στο να μειωθεί η αντίσταση του αέρα και έτσι επιτυγχάνονται οι περισσότερες δυνατές αναπηδήσεις».

Σημειώνεται ότι το ρεκόρ στα «βατραχάκια» είναι τα 51 και το κρατά ο Ράσελ Μπίαρς, ένας αμερικανός μηχανικός. Ο «ειδικός» στο διασκεδαστικό παιχνίδι συνιστά να επιλέγουμε επίπεδες πέτρες με μέγεθος όσο αυτό μιας παλάμης και να χρησιμοποιούμε τον αντίχειρα και τον δείκτη μας ώστε να τις περιστρέφουμε κατά τη ρίψη.

Διχογνωμία επικρατεί ωστόσο μεταξύ των ειδικών σχετικά με τη σύσταση της πέτρας που πρέπει να χρησιμοποιούμε. Ορισμένοι αναφέρουν ότι πρέπει να είναι λεία ώστε να αναπηδά... ανενόχλητη επάνω στο νερό. Αλλοι υποστηρίζουν ότι μικρές λακκουβίτσες στην επιφάνεια της πέτρας μειώνουν την αντίσταση του νερού, όπως ακριβώς τα μικρά λακκάκια επάνω στα μπαλάκια του γκολφ μειώνουν την αντίσταση του αέρα.